യാത്രകൾ

നിളയുടെ വിരിമാറിലൂടെ

2010-04-15T12:18:00.000+03:00

എന്റെ ഒരു ബന്ധു രാമേട്ടന്റെ വലിയ ഒരു ആഗ്രഹം ആയിരുന്നു ഭാരതപുഴയിലൂടെ ഒരു ദിവസത്തെ യാത്ര. അതിന് വേണ്ടി അവര്‍ ശ്രമിക്കുകയും ചെയ്തതാണ്. അത് പണ്ടത്തെ കാര്യമാണ്. പണ്ടെന്നു പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു ഇരുപത്തഞ്ച് കൊല്ലം മുമ്പ്. യാത്ര എങ്ങനെയാണ് അവർ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നതെന്നാല്‍ ഒരു ചങ്ങാടം ഉണ്ടാക്കി ഭാരതപുഴയുടെ ഉല്‍ഭവ സ്ഥാനത്ത് നിന്നും പൊന്നാനി വരെ ഈ ചങ്ങാടത്തില്‍ പോവുക. ഏകദേശം വെള്ളമുള്ള കാലത്ത്. പക്ഷെ എന്തുകൊണ്ടോ ആ പരിപാടി ഉപേക്ഷിച്ചു. ഒരു ദിവസം എന്നോട് രാമേട്ടന്‍ ഇതേപ്പറ്റി സൂചിപ്പിക്കുകയും ചെയ്തിരുന്നു. ഉപേക്ഷിക്കാൻ കാരണം കുറേയേറെ തടയണകൾ വന്നത് കൊണ്ട് ആണെന്ന് തോന്നുന്നു. അന്ന് തുടങ്ങിയതാണ് എനിക്ക് ഭാരതപ്പുഴയിലൂടെ ഒരു യാത്ര വേണം എന്നത്. പക്ഷെ എന്തു കൊണ്ടൊ അത് കുറെ കാലത്തിനു ഓർത്തതേയില്ല.

ഇതിനിടയിൽ ഭാരതപ്പുഴയുമായുള്ള ബന്ധം എന്തൊക്കെയാണ് ഉണ്ടായതെന്ന് വെച്ചാൽ, അനിലിന്റെ കല്യാണത്തിന്റെ തലേന്ന് പള്ളം നിളയിൽ എല്ലാരും കൂടി പുഴയിൽ ഒരുമിച്ച് കൂടി സംസാരിച്ചിരുന്നതും അവസാനം തിരിച്ച് അനിലിന്റെ വീട്ടിൽ എത്തിയപ്പോൾ അവിടെ കഴിക്കാനായി ഒന്നും ബാക്കിയുണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതും പൈങ്കുളം ഏഴിക്കോട് ഒരു സദ്യക്കായി തലേന്ന് ചെന്നപ്പോൾ രാത്രി കിടക്കാനായി പുഴയിലേക്ക് പോയതും അവിടെ കിടന്നപ്പോൾ കുറേയേറെ കൊതുകുകൾ ഒന്നിച്ച് ആക്രമിച്ചതും ഉടനെ തിരിച്ച് പോന്നതും മാത്രമായിരുന്നു.

പിന്നീട് ഒരു ദിവസം എനിക്ക് ഒരു കല്യാണത്തിനു തിരുമിറ്റക്കോട് അമ്പലം വരെ പോകേണ്ടതായി വന്നു. രാ‍വിലെ നേരത്തെ എഴുന്നേറ്റ് ആദ്യത്തെ ബസ്സിന്നു തിരുമിറ്റക്കോട്ടേക്ക് വെച്ചു പിടിച്ചു. അവിടെ ചെന്നപ്പൊള്‍ അവിടെ കുട്ടനും രാമേട്ടനും ഉണ്ട്. പല പല കാര്യങ്ങള്‍ പറയുന്നതിനിടയില്‍ ഈ ഭാരതപ്പുഴ യാത്രയും വിഷയത്തിലെത്തി. തിരിച്ചു പോകുമ്പോള്‍ നമുക്ക് ഭാരതപ്പുഴ വഴി നടന്നു പോകാമെന്ന ഒരാ‍ശയം ഞങ്ങളില്‍ വന്നു. ഞങ്ങളിൽ ആര്‍ക്കും എതിരഭിപ്രായം ഒന്നുമുണ്ടായില്ല.

തിരുമിറ്റക്കോട് എന്ന് പറഞ്ഞാല്‍ ഭാരതപ്പുഴയുടെ തീരത്തുള്ള ഒരു നയന സുന്ദരമായ പ്രദേശമാണ്. പാടങ്ങളും മലകളുമുള്ള തിരുമിറ്റക്കോടിന്റെ ഒരു അതിരിലൂടെ നിളാ നദി നിശ്ശബ്ദം ഒഴുകിക്കൊണ്ടിരിക്കുന്നു.തിരുമിറ്റക്കോട് അമ്പലം അഞ്ചുമൂർത്തിയമ്പലം എന്നാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്. പഞ്ചപാണ്ഡവരുടെ അമ്പലം എന്ന നിലയിൽ ഈ അമ്പലം പ്രശസ്ഥമാണ്. പണ്ട് ഈ പ്രദേശം കോഴിക്കോട് സാമൂതിരിയുടെ അധീനതയിലായിരുന്നു. തിരുമിറ്റക്കോട് അമ്പലത്തിന്റെ അവിടെ എത്തിയാല്‍ പുഴ കുറച്ച് ദിശ മാറി ഒഴുകുന്നു.സുന്ദരമായ കാലാവസ്ഥ. മനോഹരമായ കാറ്റ്. അമ്പലത്തിന്റെ ഊട്ടുപുരയിലിരുന്നാല്‍ പുഴ ഒഴുകി വരുന്നത് കാണാം.

അങ്ങിനെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ഞങ്ങള്‍ ഒരു രണ്ട് മണിയോടെ ഭാരതപ്പുഴയിലേക്കിറങ്ങി. ബസ്സില്‍ തിരുമിറ്റക്കോടില്‍ നിന്നും ചെറുതുരുത്തി എത്തണമെങ്കില്‍ ഏകദേശം മുക്കാല്‍ മണിക്കൂറോളം സമയം വേണ്ടി വരും.ഞങ്ങൾ ഒരു രണ്ട് മണിക്കൂർ സമയം കണക്കാക്കി.

ഇനി കുറച്ച് ഭാരതപ്പുഴയെക്കുറിച്ച്.

കേരളത്തിലെ ഏറ്റവും നീളം കൂടിയ രണ്ടാമത്തെ നദിയാണ് ഭാരതപ്പുഴ. ആദ്യ സ്ഥാനം പെരിയാറിനാണ്. ഏതാണ്ട് 200 കിലോമീറ്ററോളം ദൂരമുണ്ട് നിളാ നദിക്ക്. നിളാ നദി പശ്ചിമഘട്ടത്തിലെ ആനമുടിയിൽ നിന്നും ഉൽഭവിച്ച് പാലക്കാട്,തൃശ്ശൂർ, മലപ്പുറം ജില്ലകളിലൂടെ സഞ്ചരിച്ച് പൊന്നാനിയിൽ ചെന്ന് അറബിക്കടലിൽ ലയിക്കുന്നു.പ്രശസ്ഥവും അപ്രശസ്ഥവുമായ നിരവധി ക്ഷേത്രങ്ങൾ നിളാ നദി തീരത്തുണ്ട്. തിരുനാവായ,തിരുമിറ്റക്കോട്,ചമ്രവട്ടം,മിത്രാനന്ദപുരം,മുണ്ടായ അയ്യപ്പങ്കാവ്, തിരുവഞ്ചിക്കുഴി, തിരുവില്വാമല ഐവർ മഠം തുടങ്ങിയവ മനസ്സിൽ ഓർമ്മ വരുന്നു. പ്രശസ്ഥമായ കേരള കലാമണ്ഡലം നിളയുടെ തീരത്താണ് സ്ഥിതി ചെയ്തിരുന്നത്. ഇന്നത് കുറച്ച് കൂടി ദൂരെയാണ്. കൂടാതെ ഒറ്റപ്പാലം, ഷൊർണ്ണൂർ, പട്ടാമ്പി, പൊന്നാനി തുടങ്ങിയ നഗരങ്ങളും ഭാ‍രതപ്പുഴയുടെ തീരത്തു സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. ഭാരതപ്പുഴക്ക് വർഷകാലത്ത് ഒരു ഭാവവും വേനൽക്കാലത്ത് മറ്റൊരു ഭാവവുമാണ്. വർഷകാലത്ത് പുഴ സംഹാരശക്തിയോടെ ഇരുകരകളും മുട്ടി ഒഴുകുന്നു. ഈ സമയത്ത് പുഴയിലേക്ക് നോക്കാൻ തന്നെ പേടിയാവും. എന്നാൽ വേനൽക്കാലത്ത് പുഴയിൽ ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ നീരൊഴുക്ക് പോലുമുണ്ടാവുകയില്ല.

യാത്രയുടെ ആരംഭത്തിൽ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് പുഴ മുറിച്ച് കടക്കേണ്ടതായി വന്നു. മുട്ടറ്റം വരെയുണ്ടായിരുന്ന വെള്ളത്തിലൂടെയുള്ള യാത്ര ഒരു തരം കുളിർമ്മ ഞങ്ങൾക്ക് പകർന്നു തന്നു. പിന്നീടുള്ള യാത്ര മണല്‍പ്പരപ്പിലൂടെയുള്ളതായി. മണലിൽ കാൽ വെക്കുമ്പോൾ കാൽ വെള്ളയിൽ ഒരു തരം തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. ആദ്യമൊക്കെ ഞങ്ങളുടെ നടത്തത്തിനു നല്ല വേഗമുണ്ടായിരുന്നു. മണലിലൂടെയുള്ള നടത്തമായതിനാലും കനത്ത വെയിൽ ഉള്ളതിനാലും പോകപ്പോകെ ഞങ്ങളുടെ നടത്തത്തിന്റെ വേഗത കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വരാന്‍ തുടങ്ങി.

ഒരു മണിക്കൂർ പുഴയിലൂടെ നടന്നപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങളാകെ തളർന്നു. ഷർട്ടെല്ലാം ഊരിയായി പിന്നീടുള്ള നടത്തം. പുഴയുടെ ഭംഗി ആസ്വദിച്ച് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾ വേഗം വേഗം നടന്നു. ചില സ്ഥലങ്ങളിൽ പുഴ ഗതി മാ‍റിയൊഴുകുന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾക്ക് പുഴയെ മുറിച്ച് കടക്കേണ്ടതായി വന്നിരുന്നു. ചില ഭാഗങ്ങളിലാകട്ടെ വലിയ കുഴികളിൽ ഞങ്ങൾ വീഴാൻ പോയിരുന്നു.

ആറ്റ്വഞ്ചിപ്പൂക്കൾ പുഴയിൽ ധാരാളമായി കാണാനുണ്ടായിരുന്നു. മണലെടുത്തുണ്ടായ കുഴികളും അവയിൽ വെള്ളം കെട്ടിക്കിടക്കുന്നതും മറ്റൊരു കാഴ്ച്ച. ചിലയിടങ്ങളിൽ നായ്ക്കൾ കൂട്ടം കൂടി നിൽക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഭാഗ്യം കൊണ്ട് അവ ഞങ്ങളെ ആക്രമിച്ചില്ല്ല.

ശരിക്കും ഭീകരമായ ഒരു അന്തരീക്ഷമാ‍ണ് പുഴയുടെ ഉള്ളിലൂടെയുള്ള ഈ സഞ്ചാരം.പല സ്ഥലങ്ങളിലും ആളുകൾ പുഴയിലേക്കിറങ്ങി ഞങ്ങളെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. മിക്കവാറും പുഴയുടെ തീരത്ത് താമസിക്കുന്ന അവർക്ക് അറിയില്ലല്ലോ ഞങ്ങൾ കള്ളന്മാരാണോ നല്ലവരാണോ എന്നത്.കൂടാതെ പലതരത്തിലുള്ള അനാശാസ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളും അവിടെ നടക്കാറുണ്ട് എന്ന് പറഞ്ഞ് കേട്ടിരുന്നു. വാറ്റ് ചാരായം വേനൽക്കാലങ്ങളിൽ പുഴയിൽ യധേഷ്ടം കിട്ടാറുണ്ടത്രെ!

പുഴയുടെ മദ്ധ്യഭാഗത്ത് കൂടിയുള്ള ഞങ്ങളുടെ യാത്ര അവസാനിച്ചത് ദേശമംഗലം കൊണ്ടയൂ‍ർ കടവിൽ ആയിരുന്നു.ഞങ്ങൾ ആ കടവ് കണ്ടപ്പോൾ വിചാരിച്ചത് ചെറുതുരുത്തി പള്ളം കടവ് ആണെന്നായിരുന്നു. പക്ഷെ ഞങ്ങൾ കയറി നോക്കിയപ്പോളാണ് മനസ്സിലായത് അത് പള്ളം അല്ല കൊണ്ടയൂർ ആണെന്ന്. അവിടെ എത്തിയപ്പോൾ സമയം വൈകീട്ട് 6.30 ആയിരുന്നു. ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങിയത് ഏകദേശം ഊണ് കഴിഞ്ഞ് 2.30 യോട് കൂടിയായിരുന്നു. ഏകദേശം 4 മണിക്കൂർ ഭക്ഷണവും വെള്ളമൊന്നും കഴിക്കാതെയുള്ള ഒരേനടത്തം! ഞങ്ങൾ തൽക്കാലം യാത്ര ഇവിടെ അവസാനിപ്പിക്കാൻ തീരുമാനിച്ചു. കൊണ്ടയൂർ കടവിലെത്തി ഒരു നാരങ്ങസോഡ ഒറ്റ വലിക്ക് കുടിച്ച് തീർത്തു. അവിടെയുള്ളവർ ഞങ്ങളെ ഒരു സംശയത്തിന്റെ മറവിൽ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

കൊണ്ടയൂർ കടവിൽ നിന്നും പിന്നേയും ഒരു അര മണിക്കൂറ് യാത്ര കൂടിയുണ്ടായിരുന്നു ഷൊർണ്ണൂരിലേക്ക്. 10 മിനുട്ട് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഒരു ബസ്സ് വന്നതിൽ ഞങ്ങൾ കയറി. ബസ്സിലിരുന്ന് യാത്ര തുടങ്ങിയപ്പോൾ അതു വരെ അനുഭവപ്പെട്ടിരുന്ന ക്ഷീണമൊക്കെ അലിഞ്ഞില്ലാതായി തുടങ്ങി. പള്ളം ഭാഗത്തെത്തിയപ്പോൾ പുഴയിലേക്ക് ഞാൻ നോക്കിയപ്പോൾ പുഴ ഞങ്ങളെ നോക്കി ചിരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കളിച്ച് ജയിച്ച ഒരു യുവതിയുടെ ലാവണ്യം ആ ചിരിക്കുണ്ടായിരുന്നു. എന്നെ അത്ര പെട്ടെന്നൊന്നും തോൽ‌പ്പിക്കാനാവില്ല എന്ന ഭാവം.

പല പല നോവലുകളിലും സിനിമകളിലും നിളക്കുള്ള സ്ഥാനം വലുതല്ല. ശ്രീ.എം.ടി വാസുദേവൻ നായരെപ്പോലുള്ളവർ നിളയെ യധേഷ്ടം തന്റെ എഴുത്തുകളിൽ വർണ്ണിച്ചിട്ടുണ്ട്. ദേവാസുരം,അധാരം,വെങ്കലം,സല്ലാപം,ഗജകേസരിയോഗം,ആറാം തമ്പുരാൻ,നരസിംഹം,കമലദളം തുടങ്ങീ എണ്ണിയാൽ തീരാത്ത സിനിമകൾ നിളയിലും നിളയുടെ തീരങ്ങളിലുമായി നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ട്.

എന്നാൽ ഇപ്പോൾ വേനൽക്കാലത്ത് ഭാരതപുഴയിൽ വെള്ളം കിട്ടുന്ന സ്ഥലത്തെത്തണമെങ്കിൽ ചിലപ്പോൾ കുറെയേറെ ദൂരം പുഴയിലൂടെ നടക്കേണ്ടി വരും. മണൽ വാരൽ ഈ പുഴയെ നശിപ്പിക്കാൻ തുടങ്ങിയിട്ട് കാലമേറെയായി. കൂടാതെ പലതരത്തിലുള്ള അനാശാസ്യ പ്രവർത്തനങ്ങളും. അനുദിനം നശിച്ച് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു ഇന്ന് നമ്മുടെ നിളാ നദി. പുഴയിൽ വളർന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്ന ചെടികൾ പുഴയുടെ ഗതി മാറ്റിയൊഴുക്കുന്നു. ആരെങ്കിലും എവിടെ നിന്നെങ്കിലും നിളയെ രക്ഷിക്കാനെത്താതിരിക്കില്ല,അല്ലെ?

മുല്ലപ്പെരിയാർ സംരക്ഷകരെപ്പോലെ ഭാരതപ്പുഴയെ സംരക്ഷിക്കാനും ഒരു കമ്മിറ്റി ഉണ്ടായാൽ നന്നായിരുന്നു.

‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌‌
വളരെ പണ്ട് ഉണ്ടായ ഒരു യാത്രയായതിനാൽ ഒരു ചിത്രം കൂടി ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുത്താ‍ൻ കഴിഞ്ഞിട്ടില്ല. പിന്നെ താഴെ കാണുന്ന സൈറ്റിലെ ചില ചിത്രങ്ങൾ വെച്ചങ്ങ് ഒരു അഡ്ജസ്റ്റ്മെന്റ് നടത്തി
ചിത്രങ്ങൾക്ക് കടപ്പാട്:-http://www.pbase.com/

ബാലുശ്ശേരി കോട്ട

2010-04-01T01:58:00.001+03:00

അവിചാരിതമായി എനിക്ക് പോകാൻ കഴിഞ്ഞ ക്ഷേത്രങ്ങളിലൊന്നാണ് ബാലുശ്ശേരി വേട്ടേയ്ക്കൊരുമകൻ ക്ഷേത്രം.ഷൊർണ്ണൂരിൽ നിന്നും കോഴിക്കോടെത്തി അവിടെ നിന്നും കൊയിലാണ്ടി നന്മണ്ടയിലേക്കാണ് എനിക്ക് പോകേണ്ടിയിരുന്നത്. കൂട്ടത്തിൽ എന്റെ സഹധർമ്മിണിയും, ഞങ്ങൾ പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്ന “നാഗത്തിംഗൽ” കുടുംബത്തിലെ അംഗവും അവരുടെ കുട്ടി പ്രിയദത്തയും.

നാഗത്തിംഗൽ തറവാട്ടിലെത്തി ഒരു ചായ കുടിച്ചിരിക്കുമ്പോളാണ് അവിടുള്ളവർ പറഞ്ഞത് ബാലുശ്ശേരി വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ ക്ഷേത്രത്തിൽ പാട്ട് നടക്കുന്നുണ്ട് എന്ന്. എന്നാൽ ഒന്നു പോയാലോ എന്നാലോചിച്ചു. അങ്ങനെ അവിടെ നിന്നും പോയതാണ് ബാലുശ്ശേരി വേട്ടേക്കരൻ ക്ഷേത്രത്തിലേക്ക്.

നാഗത്തിംഗൽ കണ്ട വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന്റെ ചിത്രം

ബാലുശ്ശേരി വേട്ടേക്കരൻ ക്ഷേത്രം ബാലുശ്ശേരി ടൌണിൽ നിന്നും ഏകദേശം 2 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തായി സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നു. പ്രധാന മൂർത്തി വേട്ടേക്കരൻ തന്നെയാണ്.

അർജ്ജുനൻ പരമശിവനെ പ്രത്യക്ഷമാക്കുന്നതിനായി ഘോരമായ തപസ്സിൽ ഏർപ്പെട്ടു. അർജ്ജുനന്റെ മുന്നിൽ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നതിനു മുമ്പേ അർജ്ജുനനെ ഒന്നു പരീക്ഷിക്കണമെന്ന് കരുതി ശിവൻ പാർവ്വതിയേയും കൂട്ടി കിരാത രൂപത്തിൽ അവതരിച്ചു. ഇതിനാലാണ് വേട്ടയ്ക്കൊരുമകനെ കിരാതമൂർത്തി എന്നു പറയുന്നത്.

ശിവൻ കാട്ടാളന്റേയും പാർവ്വതി കാട്ടാളത്തിയുടേയും വേഷത്തിലായിരുന്നു. ഘോര തപസ്സ് ചെയ്തു കൊണ്ടിരിക്കുന്ന അർജ്ജുനൻ തന്റെ മുന്നിലൂടെ ഓടിയ പന്നിയെ ലക്ഷ്യം വെച്ച് അമ്പെയ്തു. അതേസമയം തന്നെ കാട്ടാളന്റെ വേഷത്തിലുള്ള ശിവനും പന്നിയെ അമ്പെയ്തു. അർജ്ജുനൻ ശിവനോട് പറഞ്ഞു താനാണ് ആദ്യം ഈ പന്നിയെ അമ്പെയ്തു വീഴ്ത്തിയതെന്ന്. പക്ഷെ പരമശിവൻ സമ്മതിച്ചില്ല. അവർ തമ്മിൽ വഴക്കായി. അത് പിന്നീട് ഗംഭീര യുദ്ധമായി തീർന്നു. പാർവ്വതി തടുക്കാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും അതൊന്നും ഫലിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ അർജ്ജുനൻ ക്ഷീണിതനായി തുടങ്ങി. അർജ്ജൂനൻ യുദ്ധം നിർത്തി ഒരു ശിവലിംഗം ഉണ്ടാ‍ക്കി പൂജിക്കാൻ തുടങ്ങി. അർജ്ജുനൻ അർപ്പിക്കുന്ന ഒരോ പുഷ്പവും തന്നോട് യുദ്ധം ചെയ്ത കാട്ടാളന്റെ മേലാണ് വന്ന് വീഴുന്നത് എന്ന് കണ്ടപ്പോൾ അർജ്ജുനനു കാര്യം മനസ്സിലായി കാട്ടാള രൂപ ധാരിണിയായ പരമശിവന്റെ കാലിൽ വീണ് മാപ്പപേക്ഷിച്ചു. അതോട് കൂടി അർജ്ജുനന്റെ അഹങ്കാരം ശമിച്ചു എന്നാണ് കഥ.

കാട്ടാള രൂപത്തിൽ അവതരിച്ച പരമശിവനും പാർവ്വതിക്കും ഉണ്ടായ മകനാണ് വേട്ടയ്ക്കൊരു മകൻ. കാട്ടാളരൂപത്തിലുള്ള പാർവ്വതി “ത്വരിത”‘ എന്ന് അറിയപ്പെടുന്നു. വേട്ടയ്ക്കരൻ തന്നെ രണ്ട് തരത്തിലുണ്ട്. വപുസ്സ് എന്നും സൂനു എന്നും.

കാട്ടിൽ സ്വച്ഛന്ദം വിഹരിച്ചിരുന്ന വേട്ടേയ്ക്കൊരുമകന് മഹാവിഷ്ണു പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ട് നൽകിയതാണ് ചുരിക.ഇതിന്റെ ഐതിഹ്യം എന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ ഇനി ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കരുത് എന്ന് വിചാരിച്ച് മഹാവിഷ്ണു ഒരു ബ്രാഹ്മണ വേഷത്തിൽ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന്റെ മുന്നിലൂടെ തന്റെ മിന്നുന്ന ആയുധവുമായി മനപ്പൂർവ്വം നടന്നു. മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ കയ്യിലെ മിന്നുന്ന ചുരിക കണ്ടപ്പോൾ സ്വദവേ ആയുധപ്രിയനാ‍യ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന് അത് കൈക്കലാക്കാൻ മോഹം തോന്നി. അതിനായി മഹാവിഷ്ണുവിന്റെ സമീപത്തെത്തി. മഹാവിഷ്ണു ആദ്യമൊന്നും ആ ചുരിക കൊടുക്കാൻ സമ്മതിച്ചില്ല. ഒടുവിൽ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന്റെ നിർബന്ധം സഹിക്ക വയ്യാതെ ഒരു ഉപാധിയോടെ കൊടുക്കാമെന്നായി മഹാവിഷ്ണു. അതെന്താണെന്ന് വെച്ചാൽ ഈ ആയുധം ഞാൻ തന്ന് കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ നിലത്ത് വെക്കാൻ പാടുള്ളതല്ല എന്ന്. വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ അത് സമ്മതിച്ചു. തന്റെ കയ്യിൽ സ്ഥിരമുണ്ടാകാറുള്ള അമ്പും വില്ലും ഇടത്തെകയ്യിലേക്ക് മാറ്റി പിടിച്ച് വലത്തേ കയ്യിൽ ചുരിക മഹാവിഷ്ണുവിൽ നിന്നും മേടിച്ചു. മേറ്റിച്ച് കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് വേട്ടയ്ക്കൊരുമകന് താൻ ചെയ്ത് വിഢ്ഢിത്തം മനസ്സിലായത്. ഇനി തനിക്ക് അമ്പും വില്ലും ഉപയോഗിക്കണമെന്നുണ്ടെങ്കിൽ ചുരിക നിലത്ത് വെക്കണമല്ലോയെന്ന്.

കേരളത്തിൽ വേട്ടേയ്ക്കരന്റെ അമ്പലങ്ങൾ അത്രക്ക് ധാരാളമില്ല. ഇതിൽ പ്രധാനം ബാലുശ്ശേരി കോട്ട എന്നറിയപ്പെടുന്ന ബാലുശ്ശേരി വേട്ടേയ്ക്കൊരുമകൻ ക്ഷേത്രമാണ്. ധനു മാസത്തിൽ ഇവിടെ പന്തീരായിരം നടത്താറുണ്ട്. പന്തീരായിരം നാളികേരം വെളിച്ചപ്പാ‍ട് ഒറ്റയിരിപ്പിനു എറിഞ്ഞുടക്കുന്നതാണ് ഇതിന്റെ പ്രത്യേകത. ഞാൻ അവിടെ ഈ സമയത്താണ് പോയത്. ധാരാളം ഭക്തജനങ്ങൾ ദർശനത്തിനായി അവിടെ എത്തിയിട്ടുണ്ട്. . വളരെ നല്ല രീതിയിൽ നടന്ന് വരുന്ന അന്നദാനവും അവിടെ കണ്ടു. ഭയങ്കരമായ തിരക്കും ശരിയായ സമയത്ത് ചെല്ലാത്തതിനാലും വളരെ കുറച്ച് ചിത്രങ്ങൾ മാത്രമെ അവിടെ നിന്നെടുക്കാൻ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ.

കുറുമ്പ്രനാട്ട് രാജവംശത്തിന്റെ പരദേവതയാണ് ബാലുശ്ശേരി കോട്ടയിലെ വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ.
എന്റെ സ്ഥലത്തും എല്ലാകൊല്ലവും ഡിസംബർ 28 തി വേട്ടേക്കരൻപാട്ട് നടത്താറുണ്ട്. പൂജാ കാര്യങ്ങൾ ചെയ്ത് വരുന്നത് ശ്രീ തോട്ടം കൃഷ്ണൻ നമ്പൂതിരിയാണ്. വെളിച്ചപ്പാട് ശ്രീ.എരണ്ടപുറത്ത്കാട്ട് മോഹനൻ നമ്പൂതിരിയാണ്. കുറുപ്പുമാർ പൈങ്കുളത്തുള്ള കല്ലാറ്റ് കുറുപ്പുമാരാണ്. മേളം കൈകാര്യം ചെയ്ത് വരുന്നത് ശ്രീ തൃത്താല അനിയനാണ്.

വേട്ടേക്കരൻ തെയ്യത്തിനെ കുറിച്ച് ഇവിടെ വായിക്കാം

വേട്ടേക്കൊരുമകൻ വീക്കിയിൽ ഇവിടെ വായിക്കാം

വേട്ടയ്ക്കരനെ കുറിച്ച് ഇംഗ്ലീഷിൽ അറിയാൻ ഇവിടെ ക്ലിക്കുക

വേട്ടയ്ക്കൊരുമകൻ പാട്ടിൽ കുറുപ്പുമാർ ബാലുശ്ശേരിയെക്കുറിച്ച് വർണ്ണിക്കാറുണ്ട്. ഞങ്ങളുടെ അവിടെ വന്ന കല്ലാറ്റ് കുറുപ്പുമാരുടെ ഒരു പാട്ട് ഇവിടെ നിന്നും കേൾക്കാം.

മുരുഡേശ്വർ യാത്ര

2010-03-23T21:18:00.010+03:00

എന്റെ വളരെ കാലത്തെ ആഗ്രഹമായിരുന്നു പലസ്ഥലത്ത് നിന്നും കേട്ടറിവ് മാത്രമുള്ള ഈ സമുദ്രക്ഷേത്രം സന്ദര്‍ശ്ശിക്കണം എന്നുള്ളത്. മുംബൈയിലേക്കുള്ള യാത്രകളില്‍ പലപ്പോളും ആ വലിയ ശിവ പ്രതിമ നോക്കി ഭക്തിയോടെ വണങ്ങിയിടുണ്ട്.

കഴിഞ്ഞ കൊല്ലം രണ്ടുപ്രാവശ്യം മുരുഡേശ്വർ യാത്രക്കുള്ള ഭാഗ്യം കിട്ടി. ആദ്യ തവണ മുംബൈയില്‍ നിന്നാണ് പോയതെങ്കില്‍ രണ്ടാം തവണ നാട്ടില്‍ നിന്നാണ് പോയത്. മൂകാംബിക യാത്രയോട് അനുബന്ധിച്ചാണ് രണ്ടു യാത്രകളും ഉണ്ടായത് . മൂകാംബികയില്‍ നിന്ന് 65 കിലോ മീറ്റര്‍ ആണ് മുരുഡേശ്വർ‍ക്ക് . സാജേട്ടനും കുടുംബവും , രാജേട്ടനും കുടുംബവും ,ശാന്ത ഇച്ചമ്മയും, ആയിരു‍ന്നു സഹയാത്രികര്‍. മൂകാംബികയില്‍ മാളുവിനെ എഴുത്തിനു ഇരുത്തിയതിനു ശേഷം , ഹോട്ടലുകാർ ഒരുക്കി തന്ന ഇന്നോവയില്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ മുരുഡേശ്വർ‍ക്ക് പോയത്.

മുരുഡേശ്വർ ക്ഷേത്രം

ഏഷ്യയിലെ ഏറ്റവും വലിയ ശിവ പ്രതിമയാണ് ഇവിടെയുള്ളത്. ഒരു ഷെട്ടി കുടുംബതിന്റേതാണ് ഈ ക്ഷേത്രവും അവിടെ അടുത്തുള്ള എല്ലാ സ്ഥലങ്ങളും.

11 മണിയോട് കൂടി ഞങ്ങൾ കൊല്ലൂരില്‍നിന്ന് പുറപ്പെട്ടു. കൊല്ലൂരില്‍ നിന്ന് 35 k.m പോയാല്‍ N.H -17 എത്തും , ഹൈവേയിലൂടെ 40 കിലോ മീറ്ററുണ്ട് മുരുഡേശ്വർ‍ക്ക്. നാല് സംസ്ഥാനങ്ങളില്‍ കൂടി കടന്നു പോകുന്ന ഈ പാതയുടെ അവസ്ഥ തീര്‍ത്തും നിരാശാജനകമാണ് . നമ്മുടെ ഗ്രാമീണ റോഡുകള്‍ പോലും ഇതിലും നല്ലതാണ് . വഴി മുഴുവന്‍ പോലീസ് ചെക്ക്‌ പോസ്റ്റുകള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു. ഇടക്ക് ഇടക്ക് വര്‍ഗീയ കലാപം ഉണ്ടാകുന്ന സ്ഥലങ്ങളാണിതെന്നു ഞങ്ങളുടെ സാരഥി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.

റോഡിന്‍റെ മഹത്വം കാരണം ഞങ്ങള്‍ 2 മണിയോടെ ക്ഷേത്ര നഗരിയില്‍ എത്തി . കൊങ്കണ്‍ പാതയിലെ മുരുഡേശ്വർ‍ റെയില്‍വേ സ്റ്റേഷനില്‍ നിന്ന് 15 മിനിറ്റ് നടക്കാനുള്ള ദൂരമേയുള്ളൂ മുരുഡേശ്വർക്ക് . അവിടെ എത്തുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു കൂറ്റന്‍ വിദ്യാഭ്യാസ സമുച്ചയവും, ആശുപത്രി കെട്ടിടവും കാണാം . ഇതും ഈ ഷെട്ടി കുടുംബതിന്റേത് തന്നെയാണ് . ഇവിടെ പാവപ്പെട്ടവര്‍ക്കെല്ലാം തന്നെ സൌജന്യമാണ് , ഇതും ഞങ്ങളുടെ സാരഥി ഞങ്ങളോട് പറഞ്ഞു തന്ന വിവരം തന്നെയാണ്. പൈസ ഉണ്ടാവുന്നതല്ല അത് മറ്റുള്ളവര്‍ക്ക് എങ്ങിനെ പ്രയോജനപ്പെടുന്നു എന്നുള്ളതാണ് കാര്യം.

ഞങ്ങള്‍ ചെന്ന സമയം ക്ഷേത്രം അടച്ചിരിക്കുകയായിരുന്നു. അത് കൊണ്ട് തന്നെ അവിടെ ഉള്ള ഒരു മനോഹരമായ ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു. ക്ഷേത്രത്തിന്റെയടുത്ത് തന്നെ ഒരു ഉഗ്രന്‍ ബീച്ചുണ്ട്. ഒട്ടും തന്നെ അപകട സാധ്യതയില്ലാത്ത , മനോഹരം ആയ ബീച്ചാണിത്. ഈ ബീച്ചിന്റെ മുകളിലായിട്ടാണ് ഈ ഹോട്ടല്‍ സ്ഥിതി ചെയുന്നത്.

ബീച്ചും അതിന്റെ പരിസര പ്രദേശങ്ങളും വളരെ വൃത്തിയായി സൂക്ഷിക്കാന്‍ അവിടുത്തെ ജീവനക്കാര്‍ വളരെ അധികം ശ്രദ്ധിക്കുന്നുണ്ട് എന്നത് അഭിനന്ദനം അര്‍ഹിക്കുന്ന കാര്യമാണ് . ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഞങ്ങള്‍ നേരെ വലിയ ശിവ പ്രതിമ ലക്ഷ്യമാക്കി നീങ്ങി . മുകളില്‍ നിന്ന് നോക്കുമ്പോള്‍ വളരെ മനോഹരമാണ് ചുറ്റുപാടുമുള്ള ദൃശ്യങ്ങള്‍.

ധാരാളം ശില്പങ്ങള്‍ നമുക്ക് അവിടെ ദര്‍ശിക്കാവുന്നതാണ്. എല്ലാം തന്നെ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ചരിത്രം പറയുന്ന ശില്പങ്ങളാണ് എന്നതാണ് അതിന്റെ പ്രത്യേകതയും . ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് വ്യക്തമായി നമുക്ക് കഥകള്‍ മനസ്സിലാക്കാം. അതിനു ചെറുതായി പുരാണം ഗ്രാഹ്യം മതി . രാവണന്‍ തനിക്ക്പരമശിവന്‍ കൊടുത്ത ശിവലിംഗം സന്ധ്യാവന്ദന സമയത്ത് , ബ്രാഹ്മണ വേഷം കെട്ടിയ വിഷ്ണു ഭഗവാന് കൊടുക്കുന്ന രംഗം വളരെ മനോഹരമായി ഇവിടെ ചെയ്തു വെച്ചിരിക്കുന്നു. സൂര്യ ഭഗവാന്റെ രഥവും, ഗീത ഉപദേശത്തിന്റേയും ശില്പങ്ങളും നമുക്കിവിടെ കാണാന്‍ സാധിക്കും . മാത്രമല്ല ഇവിടുത്തെ പൂന്തോട്ടവും നയനാനന്ദകരം തന്നെയാണ്.

ഇവിടെ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ സ്വര്‍ണ്ണ നിറത്തിലുള്ള ക്ഷേത്ര സമുച്ചയവും, ആകാശം മുട്ടിനില്‍ക്കുന്ന ക്ഷേത്ര ഗോപുരവും കാണാം . ശിവ പ്രതിമയുടെ പുറകില്‍ നിന്ന് നോക്കിയാല്‍ സമുദ്രത്തിന്റെ ശരിക്കുമുള്ള ഭംഗി നമുക്ക് ആസ്വദിക്കാം. ക്ഷേത്ര ഗോപുരതിന്റേയും , സമുദ്രത്തിന്റേയും ചില ചിത്രങ്ങള്‍ താഴെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

പിന്നെ ഞങ്ങള്‍
നേരെ ബീച്ചിലേക്ക് പോയി. വളരെയധികം വൃത്തിയും വെടിപ്പുമുള്ള ഒരു ബീച്ചാണിത്. ഇന്ത്യയിലെ അപൂര്‍വ്വം ചില ഡ്രൈവിംഗ് ബീച്ചില്‍ ഒന്നാണിത്. അപകട സാധ്യത ഇല്ലാത്തത് കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു ലൈഫ് ഗാര്‍ഡ്സിനെ അധികമവിടെ കണ്ടില്ല. ഞാനും രാജേട്ടനും മാത്രമേ കടലില്‍ ഇറങ്ങിയുള്ളൂ. ബാക്കിയുള്ളവര്‍ ബോട്ട് സവാരി കൊണ്ടു തൃപ്തിപെട്ടു .

ക്ഷേത്ര ദര്‍ശനത്തിനു നീണ്ട നിര തന്നെയുണ്ടായിരുന്നു. കൂടുതലും സ്കൂള്‍ കുട്ടികളായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് ദര്‍ശനത്തിന് അധികം ബുദ്ധിമുട്ട് ഉണ്ടായില്ല. ക്ഷേത്രത്തിന്റെ ഉള്‍വശവും മനോഹരമാണ് .ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞു വാഹനത്തില്‍ കയറിയപ്പോളേക്കും സമയം 5 മണിയായിരുന്നു. അസ്തമയം കാണണം എന്ന് ആഗ്രഹമുണ്ടായെങ്കിലും, മൂകംബികയിലെ ദീപാരാധന തൊഴണം എന്നതിനാല്‍ വേഗം മടങ്ങി പോന്നു. വിചാരിച്ചതുപോലെ ദീപാരാധന സമയത്ത് ദേവി സന്നിധിയില്‍ തിരിച്ചെത്തുകയും ചെയ്തു. ക്ഷേത്ര ചരിത്രവും മറ്റും രണ്ടാം യാത്രയുടെ വിവരണത്തില്‍ എഴുതാം . കൂടുതല്‍ ചിത്രങ്ങള്‍ ഞാന്‍ ഇവിടെകൊടുക്കുന്നു .

മുത്തങ്ങ വന്യ ജീവി സംരക്ഷണ കേന്ദ്രം

2010-03-16T16:07:00.001+03:00

എടയ്ക്കൽ ഗുഹയിൽ നിന്നിറങ്ങിയപ്പോളേക്കും സമയം 3 മണിയോടടുത്തിരുന്നു. എത്രയും പെട്ടെന്ന് മുത്തങ്ങയിൽ എത്തിച്ചേർന്നില്ലെങ്കിൽ അന്നത്തെ യാത്ര മുടങ്ങുമെന്നതിനാൽ ഞങ്ങൾ എവിടേയും സമയം കളയാൻ നിന്നില്ല. സുൽത്താൻ ബത്തേരി ഒരു ഹോട്ടലിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഞങ്ങൾ പെട്ടെന്നു തന്നെ മുത്തങ്ങയിലേക്ക് തിരിച്ചു.

ഒരു കാലത്ത് വന്യമൃഗങ്ങളെ ധാരാളം കണ്ടിരുന്ന സ്ഥലത്ത് കൂടിയാണ് ഞങ്ങൾ യാത്ര ചെയ്യുന്നത് എന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഗൈഡ് ഞങ്ങളെ അറിയിച്ചു.അത്രയ്ക്കൊന്നും ഒരു കാടിന്റെ ഭീകരത ഞങ്ങൾക്ക് തോന്നിയില്ല. സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 15 കിലോമീറ്റർ ദൂരം സഞ്ചരിച്ചാൽ മുത്തങ്ങയിൽ എത്തിച്ചേരാം. നല്ല വീതിയുള്ള റോഡായിരുന്നു സുൽത്താൻ ബത്തേരിയിൽ നിന്നും മുത്തങ്ങയിലേക്കുള്ളത്.

നാലു മണിക്കാണ് ഞങ്ങൾ അവിടെ എത്തിയതെങ്കിലും ഭയങ്കര തിരക്കാണ് അവിടെ അനുഭവപ്പെട്ടത്. ഉള്ളിലേക്ക് കടക്കാനുള്ള ജീപ്പും അതിനുള്ള പാസ്സും സംഘടിപ്പിക്കുന്നതിനായി കുറേയേറെ സമയം അവിടെ കാത്ത് നിൽക്കേണ്ടതായി വന്നു

ഹൈവേ ആണെങ്കിലും ഇരു വശങ്ങളിലും മുളംകാടുകളും കുരങ്ങന്മാരേയും അവിടെ കാണാൻ സാധിച്ചു. ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തിലുള്ളവർ ചിലർ അവിടെ മലയണ്ണാനെ കണ്ടു. പക്ഷെ നിർഭാഗ്യവശാൽ എനിക്ക് മലയണ്ണാനെ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. കാട്ട് തേൻ,ചെറുതേൻ,കുടമ്പുളി,കസ്തൂരി മഞ്ഞൾ തുടങ്ങിയവ വിൽക്കുന്ന ബത്തേരി പട്ടിക വർഗ്ഗ സഹകരണ വകുപ്പിന്റെ ഒരു കട അവിടെ പ്രവർത്തിക്കുന്നുണ്ട്. ഞങ്ങളിൽ ചിലർ ചെറുതേൻ അവിടെ നിന്നും മേടിക്കുകയുണ്ടായി. ആദിവാസികളിൽ ചിലരാണത്രേ ഇതൊക്കെ സംഘടിപ്പിച്ച് അവിടെ എത്തിക്കുന്നത്.

ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ ജീപ്പ് തയ്യാറായി വന്നു. ഞങ്ങളുടെ ഗൈഡ് കുറെയേറെ നിർബന്ധിച്ചതു കൊണ്ടാണ് ആ ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ പോകാൻ കൂട്ടാക്കിയത്. 5 മണി കഴിഞ്ഞാൽ ആരേയും സന്ദർശനത്തിനു അനുവദിക്കില്ലെന്ന് പിന്നീട് ആ ജീപ്പ് ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു. 2 ജീപ്പിലായാണ് ഞങ്ങൾ യാത്ര തുടങ്ങിയത്.

കുറച്ച് ദൂരം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ തന്നെ ഒരു ആനയെ കാണുവാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിലും സൂക്ഷിച്ച് നോക്കിയപ്പോൾ അത് അവിടെ കെട്ടിയിട്ട ഒരു നാട്ടാനയാണെന്നറിയാൻ കഴിഞ്ഞു.

കല്ലും മണ്ണും നിറഞ്ഞ വഴിയിലൂടെ 45 മിനിട്ട് യാത്രയാണ് ഞങ്ങൾക്കുണ്ടായിരുന്നത്. നിർദ്ദിഷ്ട പാതയിലൂടെ ഒരേ വേഗത്തിൽ വണ്ടി ഓടിക്കൊണ്ടേയിരുന്നു. കുറേയേറെ ദൂരം പോയിട്ടും ഒരു വന്യ ജീവിയേപ്പോലും കാണാൻ ഞങ്ങൾക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.

ഒടുവിൽ ഒരു പ്രത്യേക സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ കുറെ മാനുകളെ കാണുവാൻ സാധിച്ചു. ഒരു പാട് മാനുകൾ കൂട്ടം കൂട്ടമായി പുല്ല് മേയുന്നത് ഞങ്ങൾ കണ്ടു.

ഒരു സ്ഥലത്തെത്തിയപ്പോൾ ഡ്രൈവർ ഞങ്ങളോട് ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രത്യേകതയെക്കുറിച്ച് പറഞ്ഞു. അതെന്താണെന്നു വെച്ചാൽ അ സ്ഥലം സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത് കേരള-തമിഴ്നാട്-കർണ്ണാടക അതിർത്തിയിലാണെന്നതാണ് അതിന്റെ പ്രത്യേകത.

ഏതാണ്ട് യാത്രയുടെ മുക്കാൽ ഭാഗത്തോളം കഴിഞ്ഞപ്പോളാണ് ഞങ്ങൾക്ക് ഒരു ആനയെ കാണാൻ സാധിച്ചത്. അങ്ങകലെ ഒരു കുറ്റിക്കാട്ടിൽ മറഞ്ഞ് നിന്ന് എന്തോ തിന്നു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു ആ ആന. അകലത്തായത് കൊണ്ട് നല്ല ചിത്രങ്ങൾ ഏടുക്കുന്നതിനു സാധിച്ചില്ല.

ഇതിൽ കൂടുതൽ ഒരു മൃഗത്തിനേയും ഞങ്ങൾക്ക് അന്നത്തെ ആ സഞ്ചാരത്തിനിടയിൽ കാണാൻ സാധിച്ചില്ല. ആന,കടുവ,തുടങ്ങിയ മൃഗങ്ങളേയും വളരെ അടുത്ത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് എന്ന് ഞങ്ങളുടെ ഡ്രൈവർ പറഞ്ഞു. ചിലപ്പോൾ ഞങ്ങൾ പോയത് ശരിയായ സമയത്താവത്തത് കൊണ്ടായിരിക്കും ഞങ്ങൾക്ക് കൂടുതൽ ജീവികളെ ഒന്നും കാണാൻ സാധിക്കാഞ്ഞത്.

തിരിച്ച് വരുന്ന വഴിക്ക് കർണ്ണാടക ഭാഗത്ത് നിന്നുള്ള ഹൈവേയിലൂടെ വരണം ഞങ്ങൾ പുറപ്പെട്ട സ്ഥലത്തേക്ക് എത്തുന്നതിനായി. അവിടെ എത്തി ഞങ്ങൾ അടുത്തുള്ള ഒരു അരുവിയിൽ കുളിച്ചപ്പോൾ ജീപ്പിൽ സഞ്ചരിച്ചതിന്റെ ക്ഷീണമെല്ലാം മാറി. കല്പറ്റ എത്തി ഭക്ഷണം കഴിച്ച് ഒരു സിനിമ കാണാൻ വിചാരിച്ചിരുന്നുവെങ്കിലും ഞങ്ങൾ വന്ന വാഹനത്തിനു പിറ്റേന്ന് വേറെ ഒരു ഓട്ടമുള്ളത് കൊണ്ടും സിനിമക്ക് പോകൽ നടന്നില്ല. തിരിച്ച് താമരശ്ശേരി-മുക്കം-അരീക്കോട് വഴിയാണ് വണ്ടി പോന്നത്. ചുരം ഇറങ്ങി കഴിഞ്ഞപ്പോളേക്കും എല്ലാവരും ഗാഢ നിദ്രയിലായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

ഇടയ്ക്കൽ ഗുഹ

2010-03-15T17:22:00.000+03:00

സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം കണ്ട് മടങ്ങുന്ന വഴിക്ക് തിരിച്ച് കല്പറ്റ പോയി ഒരു വെജിറ്റേറിയൻ ഹോട്ടലിൽ കയറി പ്രാതൽ കഴിച്ചു. പിന്നീട് ഞങ്ങൾ എടക്കൽ ഗുഹയിലേക്കാണ് പോയത്.കൽ‌പ്പറ്റയിൽ നിന്നും ഏതാണ്ട് 15 കിലോമീറ്ററോളമുണ്ട് എടക്കൽ ഗുഹയിലേക്ക്. വഴിക്കിരുവശവും നല്ല നല്ല പ്രകൃതി ദൃശ്യങ്ങൾ കാ‍ണാമായിരുന്നു.

കുറച്ച് കഴിയുമ്പോൾ റോഡിന്റെ വീതി കുറഞ്ഞ് കുറഞ്ഞ് വരുന്നതായി തോന്നി.പല ഭാഗങ്ങളിലും മറ്റ് വാ‍ഹനങ്ങൾ വരുമ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ വാഹനം നിർത്തിയിടേണ്ടതായി വന്നു.

ഒടുവിൽ ഞങ്ങളുടെ വാഹനം എടക്കൽ ഗുഹയുടെ പാർക്കിങ്ങ് ഏരിയായിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. എനിയങ്ങോട്ട് ഒന്നുകിൽ നടക്കണം അല്ലെങ്കിൽ ജീപ്പ് സർവ്വീസ് ലഭ്യമാണ്. ഞങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുത്തത് ജീപ്പ് ആയിരുന്നു. കാരണം എത്രയും പെട്ടെന്ന് എടക്കൽ ഗുഹ കണ്ടു കഴിഞ്ഞാലെ ഞങ്ങൾക്ക് അടുത്ത സ്ഥലമായ മുത്തങ്ങയിൽ എത്തിച്ചേരാൻ പറ്റുകയുള്ളൂ‍.
ഒരു ജീപ്പിൽ 8 പേർക്ക് കയറുവാൻ സാധിക്കും. അവിടെ നിന്നങ്ങോട്ട് ഏതാണ്ട് 2 കിലോമീറ്റർ ദൂരം കയറ്റമുണ്ട്. വളഞ്ഞും പുളഞ്ഞുമുള്ള വഴിയിലൂടെയുള്ള യാത്ര അത്യന്തം ദുഷ്കരമായിത്തോന്നി. കൂടാതെ ധാരാളം കാൽനടയാത്രക്കരേയും ശ്രദ്ധിക്കണം.

ഒടുവിൽ ഞങ്ങൾ ജീപ്പിനു പോകാവുന്ന അവസാന സ്ഥലംവരെയെത്തി. അവിടെ ടൂറിസ്റ്റുകൾക്കായുള്ള വഴികാട്ടിയും വിവരങ്ങളും രേഖപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ട്.

ഞങ്ങളുടെ സംഘത്തിലെ എല്ലാവരും കൂടി ഒരു ജീപ്പിൽ എത്തിച്ചേരാത്തത് കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് മറ്റ് ജീപ്പ് വരേണ്ട സമയം വരെ കാത്ത് നിൽക്കേണ്ടതായി വന്നു. ഈ സമയം ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ ക്ഷീണം തീർക്കുന്നതിനും ദാഹം ശമിപ്പിക്കുന്നതിനായും വിനിയോഗിച്ചു. ഇവിടെ ഞങ്ങൾക്ക് ലഭിച്ച മുളകുപൊടിയിട്ട കൈതച്ചക്ക ക്ഷീണം മാറുന്നതിനു നല്ലതായി തോന്നി.

അവിടെ നിന്നും പിന്നേയും കുത്തനെയുള്ള കയറ്റം തന്നെയാണ്. നല്ല കരിങ്കല്ലിട്ട വഴിയിലൂടെ ഞങ്ങൾ നടന്നു.കുത്തനെയുള്ള കയറ്റം കയറിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നെ ഗുഹയുടെ ഉള്ളിലേക്കുള്ള വഴിയുടെ മുന്നിലെത്താം. അവിടെയും ചെറിയ ഒരു ഫീസ് കൊടുക്കേണ്ടതായുണ്ട്.

ധാരാളം വിദ്യാർത്ഥികൾ അവിടെ സന്ദർശിക്കുന്നതിനായി വന്നിട്ടുള്ളതു കൊണ്ട് ഞങ്ങൾക്ക് അവിടെ കുറേയേറെ സമയം കാത്ത് നിൽക്കേണ്ടതായി വന്നു. ഗുഹക്കുള്ളിൽ നിന്നും വരുന്നവരെ പുറത്തിറക്കിയിട്ട് മാത്രമേ അകത്തേക്ക് പ്രവേശനം അനുവദിച്ചിരുന്നുള്ളൂ. ഇതിനായി ഒരു സെക്യുരിറ്റിയെ അവിടെ നിർത്തിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാലും ഗുഹക്കുള്ളിൽ നിന്നും വരുന്നവരുടെ എണ്ണം വളരെ കൂടുതായത് കൊണ്ടും അകത്തേക്ക് കടക്കാനും പുറത്തിറങ്ങുന്നതിനും ഒരേ വഴി ഉപയോഗിക്കുന്നതിനാലും വളരെ തിരക്ക് ആ വഴിയിൽ അനുഭവപ്പെട്ടു. ഒടുവിൽ ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂറോളം സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഞങ്ങൾക്ക് അകത്തേക്ക് കയറാനുള്ള അനുമതി കിട്ടി.

ഇടുങ്ങിയ വഴിയിലൂടെ അകത്തേക് നടന്ന് വിസ്താരമുള്ള സ്ഥലത്തേക്ക് ചെന്നെത്തി. അവിടെനിന്നും ഇരുമ്പിന്റെ ഗോവണി വഴി മുകളിലോട്ട് കയറണം. പിന്നീട് ചെന്നെത്തുന്നത് മലയുടെ ഒരു പുറംഭാഗത്തേക്കാണ്. അവിടെ നിന്നും നോക്കുമ്പോൾ താഴെ കാണുന്ന ദൃശ്യം വളരെ മികച്ചതാണ്.

അവിടേയും ഇരുമ്പ് ഗോവണിയുണ്ട് മുകളിലേക്ക് കയറുവാൻ. അത് ശരിക്കും ഭയങ്കരമായ കയറ്റം തന്നെയാണ്. അത് കയറി കഴിഞ്ഞാൽ നമ്മൾ ചെന്നെത്തുന്നത് ഗുഹയുടെ പ്രവേശന ഭാഗത്തേക്കാണ്.

അതിലൂടെ താഴേക്കിറങ്ങിയാൽ എടക്കൽ ഗുഹയിൽ എത്തി. അവിടേയും ഒരു സെക്യുരിറ്റിയുടെ സേവനം ലഭ്യമാണ്.

പല തരത്തിലുള്ള ചിത്രങ്ങൾ അവിടെയുള്ള പാറകളിൽ വരച്ചിരിക്കുന്നതായി കാണാം. മനുഷ്യർ എങ്ങിനെ ഇവിടെയെത്തിച്ചേർന്നു എന്നും അവർ എങ്ങിനെ ഇവിടെ കഴിഞ്ഞു കൂടി എന്നും ഞങ്ങളോർത്തു. ഭക്ഷണം,വെള്ളം തുടങ്ങിയവയുടെ ലഭ്യത എത്രത്തോളം അന്ന് ഉണ്ടായിരുന്നു എന്നറിയില്ലല്ലോ!

മുകൾ ഭാഗത്തായി ഒരു ഭീകരമായ ഒരു പാറ വീഴാറായ രീതിയിൽ നിൽക്കുന്നുണ്ട്. അങ്ങോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ തന്നെ ഒരു ഭയം ഉള്ളിൽ വന്നു നിറയും

അതുപോലെ ഗുഹക്കകത്ത് ഒരു വിള്ളൽ കാണാനുണ്ട്. അതിലൂടെ പ്രകാശം കടന്നു വരുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

തിരിച്ച് വരുന്നവഴിക്ക് ഞങ്ങൾ എവിടേയും നിന്നില്ല.വരുന്ന വഴിക്ക് ഒരു സംഗതി ഞങ്ങളുടെ ശ്രദ്ധയില്പെട്ടു. ഒരു സ്കൂൾ വിദ്യാർത്ഥിനി അവിടെ ചുമരിൽ എന്തോ എഴുതിയത് സെക്യുരിറ്റി വന്ന് ആ വിദ്യാർത്ഥിനിയേക്കൊണ്ട് തന്നെ മായ്പ്പിക്കുന്നത്. അതു നല്ല കാര്യമായി തോന്നി. എന്തായാലും തിരികെ ഗുഹ കണ്ടിറങ്ങുമ്പോ‍ൾ മനസ്സ് നല്ല പോലെ ശാന്തമായിരുന്നു.

വയനാടൻ യാത്ര രണ്ടാം ഭാഗം

2010-03-14T14:07:00.000+03:00

കൽ‌പ്പറ്റ എത്തി ഞങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ റൂം ബുക്ക് ചെയ്തിരുന്നയാളെ വിളിച്ചു. ഒരു പത്ത് മിനിറ്റിനകം അയാൾ ഞങ്ങളുടെ വണ്ടിക്ക് സമീപം എത്തി. കല്പറ്റയിലെ കാലവസ്ഥ അത്രയ്ക്ക് തണുപ്പുള്ളതായി തോന്നിയില്ല. പലരും പറഞ്ഞിരുന്നു അവിടെ നല്ല തണുപ്പാകും സ്വെറ്ററൊക്കെ കരുതിക്കോളാൻ. അവിടെ നിന്നും ഒരു 5 മിനിറ്റിനകം ഞങ്ങൾ റൂമിൽ എത്തിച്ചേർന്നു. ഒരു വീടിന്റെ മുകളിലെ നില ഞങ്ങൾക്കായി ഒരുക്കി വെച്ചിരുന്നു. അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്ന ഒരാൾ ഞങ്ങൾക്ക് കുടിക്കാനുള്ള വെള്ളം, നല്ല കട്ടൻ ചായ എന്നിവയൊക്കെ ഉണ്ടാക്കി തന്നു.രാത്രി രണ്ട് മണി വരെ ഞങ്ങൾ വിവിധ വിഷയങ്ങളിൽ സംസാരിച്ചിരുന്നു.

രാവിലെ എഴുന്നേറ്റ് ഞങ്ങൾ നേരെ പോയത് സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം കാണുന്നതിനായാണ്. കൽ‌പ്പറ്റയിൽ നിന്നും ഏകദേശം 25 കിലോമീറ്റർ ദൂരം ഉണ്ടെന്നു തോന്നുന്നു സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിലേക്ക്. വഴിയിലുടനീളം തേയില തോട്ടങ്ങൾ കാണാമായിരുന്നു

അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ ഞങ്ങളുടെ ഗൈഡ് പറഞ്ഞിരുന്നു, അവിടെ കടക്കണമെങ്കിൽ ഒരോരുത്തർക്കും പ്രത്യേക പാസ്സ് എടുക്കണമെന്ന്. ഒരാൾക്ക് 20 രൂപ അവർ പാസ്സെന്ന നിലയിൽ എല്ലാവരിൽ നിന്നും ഈടാക്കുന്നു. കൂടാതെ വണ്ടിക്ക് വേറേ ഒരു പാസ്സും. എന്നാൽ ഇതിനു മാത്രം അവിടെ അത്രക്ക് സൌകര്യങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തിയിട്ടുണ്ടൊ എന്ന് ചോദിച്ചാൽ ഇല്ല എന്നാവും ഉത്തരം. ഒരു നല്ല ടൊയ്ല്റ്റോ, വല്ലവർക്കും അപകടം സംഭവിച്ചാൽ രക്ഷാപ്രവർത്തനം നടത്താനുള്ള സൌകര്യങ്ങളോ ഒന്നും തന്നെ അവിടെ കണ്ടില്ല. കേരളാ സർക്കാർ ഇതിൽ ഇപ്പോഴും ഉഴപ്പുന്നത് എന്ത് കൊണ്ടാണെന്ന് മനസ്സിലാവുന്നില്ല.

വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തിരിക്കുന്ന സ്ഥലത്തു നിന്നും ഏകദേശം 15 മിനിട്ട് കുത്തനെയുള്ള ഇറക്കം ഇറങ്ങിയാലെ സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിൽ എത്തി ചേരുകയുള്ളൂ. പോകുന്ന വഴി നല്ല കല്ല് കൊണ്ട് വിരിച്ചിട്ടുണ്ട്.

പോകുന്ന വഴിക്കിരുവശവും അഗാധമായ കൊക്കയാണ്. അകലത്ത് നിന്നും സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ശബ്ദം കേൾക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ച് കൂടി താഴേക്ക് ഇറങ്ങിയപ്പോൾ വെള്ളച്ചാട്ടത്തിന്റെ ദൃശ്യം കാണാറായി.

ധാരാളം ടൂറിസ്റ്റുകൾ അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ഞങ്ങളും അവരുടെ കൂട്ടത്തിൽ കൂടാനായി അവിടേക്കിറങ്ങി.

നല്ല ഒരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു ഞങ്ങൾക്ക്. വളരെ ശക്തമായി വെള്ളം തലയിൽ വീഴുമ്പോൾ ഒരു മസ്സാജിന്റെ സുഖമായിരുന്നു. നല്ലവണ്ണം സൂക്ഷിച്ച് സൂക്ഷിച്ച് നടന്നിട്ടും വഴുക്കലുള്ളത് കൊണ്ട് കൂട്ടത്തിൽ ചിലർക്കൊക്കെ വീഴ്ച്ച പറ്റി.

കുളിച്ച് കയറി ഞങ്ങൾ കയറ്റം കയറി തുടങ്ങിയപ്പോളാണ് ഞങ്ങൾ ശരിക്കും കിതച്ച് പോയത്. രാവിലെ വെറും വയറ്റിൽ നടന്നതിന്റേയും കുളിച്ചതിന്റേയും ഫലം അപ്പോൾ മനസ്സിലായി.

തിരിച്ച് പോകുന്ന വഴിക്ക് ചില സംഭരം/നെല്ലിക്ക കടകൾ ഉണ്ടായിരുന്നത് കൊണ്ട് ആരും തലകറങ്ങി വീണില്ല.

തിരിച്ച് വണ്ടി പാർക്ക് ചെയ്തിരുന്ന സ്ഥലത്തെത്തി കുറച്ച് നല്ല തേയില,തേൻ, തുടങ്ങിയ സാധനങ്ങൾ മേടിക്കണമെന്നു വിചാരിച്ചുവെങ്കിലും “വില” നല്ല പൊള്ളുന്നതായത് കൊണ്ട് ആ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ച് ഒരോകുപ്പി വെള്ളത്തിൽ അത് ഒതുക്കിത്തീർത്തു.

ഞങ്ങളുടെ വയനാടന്‍ യാത്ര

2010-02-08T14:04:00.013+03:00

ഇപ്രാവശ്യം നാട്ടില്‍ പോയപ്പോള്‍ പല സ്ഥലങ്ങളിലേക്കും പോകണമെന്ന് കരുതിയെങ്കിലും എല്ലാ ഗള്‍ഫ്കാരെയും പോലെ സമയ പരിമിതി എന്നെയും പിടികൂടി. കൂടാതെ ഇക്കൊല്ലം ആകെയുള്ള ഒരു അളിയന്റെ വേളി കൂടിയാണ്. അതിനു ഒരാഴ്ച മുംബന്നെ പങ്കെടുക്കണം. പിന്നെ കിട്ടുന്നത് ആകെയുള്ള 20 ദിവസങ്ങളാണ്. അതിനിടയില്‍ ഒരു ട്രിപ്പ്‌ പോകണമെന്നും എല്ലാരും കൂടി ഒന്നിച്ചു കൂടനമെന്നും ഞങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചിരുന്നു. ദിവസവും സ്ഥലവുമോന്നും അതിനു വേണ്ടി തിരഞ്ഞെടുതിരുന്നില്ല. രണ്ടു അഭിപ്രായങ്ങള്‍ ആണ് ഞങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍ ഉയര്‍ന്നു വന്നിരുന്നത്. ഒന്ന് ആലപ്പുഴ പോയി ഹൌസ് ബോട്ടില്‍ ഒരു ദിവസം താമസിക്കുക. രണ്ടു വയനാട്ടില്‍ പോയി ഒരു ദിവസം തങ്ങുക. ഇതില്‍ ഏത് വേണമെന്ന് ഞങ്ങള്‍ തീരുമാനിച്ചിരുന്നില്ല. അളിയന്റെ വേളി കഴിഞ്ഞ ആ ചൂടില്‍ ആണ്, നാരായണേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് നമുക്കിക്കൊല്ലം വയനാട് തന്നെ മതി. അവിടെ നമുക്ക് കാട്ടിലൊരു വീട് ശരിയാക്കാം, രാത്രി മുഴുവന്‍ നമുക്ക് അവിടെ കൂടാം എന്ന്. കൂടാതെ അവിടെ ആരുടെയോ നമ്പര്‍ ഒക്കെ കിട്ടി എന്നും പറഞ്ഞു. എന്തായാലും ആലോചിക്കാം എന്ന് മറുപടി കൊടുത്തു.

ഡിസംബര്‍ 15 തി ആണ് ഇതിനൊരു തീരുമാനം ആയത്. വയനാട് തന്നെ മതി. പോകാന്‍ നമുക്കൊരു ടെമ്പോ ട്രവേല്ലെര്‍ ഏര്‍പ്പടാക്കാം എന്നും തീരുമാനം ആയി. ഉച്ച കഴിഞ്ഞു രണ്ട മണിക്ക് തിരിക്കുക. നേരെ പുതുശ്ശേരി. അവിടുന്ന് നാരായനെട്ടനെയും കൂട്ടി ആറങ്ങോട്ടുകര വഴി കുറ്റിപ്പുറം. വളാഞ്ചേരി കൃഷ്ണേട്ടന്‍ നില്‍ക്കുന്നുണ്ടാകും. തിരുമാന്ധാം കുന്നില്‍ നിന്ന് തിരിച്ചു വരുന്ന വഴി അവിടെ നില്‍ക്കാം എന്നാണു പറഞ്ഞത്. അവിടുന്ന് നേരെ കോഴിക്കോട്. അവിടെ സുഹാസ്‌ കത്ത് നില്‍ക്കാമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. സുഹാസ്‌ ബോംബയില്‍ നിന്നാണ് വരുന്നത്. കോഴിക്കോട് നിന്നും നേരെ വണ്ടി താമരശ്ശേരി ചുരം വഴി കല്‍പ്പറ്റ. അവിടെ അന്ന് രാത്രി തങ്ങുക. പിറ്റേന്ന് രാവിലെ സൂചിപ്പാറ വെള്ളച്ചാട്ടം, ഇടയ്ക്കല്‍ ഗുഹ, മുത്തങ്ങ വന്യ ജീവി സംരക്ഷണ കേന്ദ്രം തുടങ്ങിയവ സന്ദര്‍ശിച് രാത്രി "പലേരി മാണിക്യം" കണ്ടു തിരിച്ചു വരിക. പുലര്‍ച്ചെ 5 മണി ആകുംബോളെക്കും തിരിച് നാട്ടില്‍ എത്താവുന്നതാണ്. ഇതാണ് ഞങ്ങളുടെ യാത്രാ പ്ലാന്‍.

ഹരിയെ വിളിച്ച് വണ്ടി ഏര്‍പ്പാടാക്കാന്‍ പറഞ്ഞു. യദു ശ്യാം എന്നിവരെ രാജേട്ടന്‍ പറയുന്നുണ്ടാകും. നാരയനെട്ടന്റെ കൂടെ ഇപ്രാവശ്യം നിപുന്‍ ഉണ്ട്. പത്തില്‍ പരീക്ഷ കഴിഞ്ഞു നില്‍ക്കുന്ന സമയം ആണ് അതിനു. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ 3 പേര്‍. ചേലക്കര നിന്നും 2 പേര്‍. സന്ദീപ്‌ തലേ ദിവസം നാരയനെടന്റെ അവിടെ എത്താമെന്ന് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്. അങ്ങനെ മൊത്തം 11 പേര്‍. ഡിസംബര്‍ 18 നു യാത്ര പോകാന്‍ തീരുമാനം ആയി. അന്ന് ഉച്ചക്ക് ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ശേഷം ഹരിയുടെ ഫോണിനായി കാത്തിരുന്നു. 2 മണി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഹരിയുടെ ഫോണ്‍ വന്നു ഞങ്ങള്‍ മെയിന്‍ റോഡില്‍ എത്താറായി എന്നും പുറപ്പെട്ടു കൊള്ളുവാനും. അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഭാണ്ഡം മുറുക്കി യാത്ര തുടങ്ങി. മെയിന്‍ റോഡില്‍ എത്തിയപ്പോളാണ് മനസ്സിലായത് ആ ഫോണ്‍ വന്നത് ഞങ്ങളെ പറ്റിക്കാന്‍ ഹരി കല്‍പ്പിച്ചു കൂട്ടി ചെയ്തതാണെന്നും അയാള്‍ ചേലക്കര നിന്നും പോന്നിട്ട് തന്നെ ഇല്ല എന്നും ഇനിയും ഏകദേശം ഒരു മണിക്കൂര്‍ സമയം എടുക്കും എന്നും. യാത്ര തുടങ്ങിയ സ്ഥിതിക്ക് ഇനി തിരിച്ചു പോകണ്ട എന്ന് സാജേട്ടന്‍ പറഞ്ഞത് കൊണ്ട് ഞങ്ങള്‍ ഇനി എന്ത് വേണം എന്നറിയാത്ത സ്ഥിതിയിലായി. പൊരി വെയിലത്ത് റോഡില്‍ അങ്ങനെ നില്‍ക്കുന്നത് അത്ര സുഖമുള്ള കാര്യം ഒന്നുമല്ല. അപ്പോളാണ് എനിക്ക് തോന്നിയത് നമുക്ക് കൊരട്ടിക്കര പോയിരുന്നാലോ എന്ന്. വെച്ച് പിടിച്ചു കൊരട്ടിക്കരക്ക്. അവിടെ ചെന്നപ്പോള്‍ എല്ലാരും ഉറങ്ങുകയായിരുന്നുവെങ്കിലും എല്ല്ലാരേം വിളിച്ച് ഉണര്‍ത്തി കുറച്ച് നേരം കത്ത്തി വെച്ചിരുന്നു. ഏകദേശം മുക്കാല്‍ മണിക്കൂര്‍ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഹരിയുടെ ഫോണ്‍ വന്നു അവരെത്തി എന്ന്. കൊരട്ടിക്കാരക്കാരോട് യാത്ര പറഞ്ഞു ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടങ്ങി. നല്ല വണ്ടി. ചിന്പാന്സിയുറെ മുഖം വരച്ച ബോഡി. 12 പേര്‍ക്ക് ഇരിക്കാവുന്ന ട്രാവേല്ലെര്‍. ഹരിയും ഉണ്ണിയേട്ടനും വന്ടിയിലുന്ടു.

അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഏകദേശം മൂന്നു മണിയോട് കൂടി യാത്ര തുടങ്ങി. നാരായണേട്ടന്‍,നിപുന്‍,സന്ദീപ്‌ എന്നിവരെ പുതുശ്ശേരി ചെന്ന് കൂട്ടത്ത്തിലാക്കി. അവിടെ നിന്നും ഞങ്ങള്‍ പള്ളത്തെത്തി, അതുകഴിഞ്ഞ് ആറങ്ങോട്ടുകര വഴി കുറ്റിപ്പുറം. ഈ സമയം വരെ വാഹനം ഏതാണ്ട് ഭാരതപുഴയുടെ തീരത്ത് കൂടിയാണ് പൊയ്ക്കൊണ്ടിരുന്നത്. നിളയുടെ മാസ്മരിക ഭംഗി ആസ്വദിച്ചു കൊണ്ടു ഞങ്ങള്‍ കുറ്റിപ്പുറം എത്തി. സന്ദീപ്‌, സാജേട്ട്ടന്‍ തുടങ്ങിയവരുടെ സംഗീത സമന്വയം മൂലം യാത്ര ഒട്ടും തന്നെ വിരസത ഉണ്ടാക്കിയതെ ഇല്ല.

കുറ്റിപ്പുറം കഴിഞ്ഞു വളാഞ്ചേരി എത്തിയതോടു കൂടി കൃഷ്ണേട്ടന്‍ ഞങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ ചേര്‍ന്നു. മാതാ അമൃതാനന്ദ ദേവിയുടെ വാഹനം കടന്നു പോകുന്നതിനായി ഞങ്ങളുടെ വാഹനം കുറച്ചു നേരം അവിടെ പിടിച്ച് ഇടെണ്ടാതായി വന്നു. കോഴിക്കോട് എത്തുന്നതിനു മുമ്പേ വാഹനം ഒരു സ്ഥലത്ത് നിര്‍ത്തി ഞങ്ങള്‍ എല്ലാവരും കരിന്പ് ജ്യൂസ്‌ കുടിച്ചു. കോഴിക്കോട് ഏകദേശം ൭ മണിയോടു കൂടി ഞങ്ങള്‍ എത്തിച്ചേര്‍ന്നു. ഞങ്ങള്‍ പറഞ്ഞ സ്ഥലത്ത് സുഹാസ്‌ എത്താത്തത് കൊണ്ടു അവിടെ ഒരു അര മണിക്കൂറോളം നിര്‍ത്തി ഇടെണ്ടാതായി വന്നു. സുഹാസ്‌ എത്തിയതോടെ ഞങ്ങളുടെ സംഘം പൂര്‍ണ്ണമായി. താമരശ്ശേരി ചെന്ന് ഞങ്ങള്‍ വെജ് ഹോട്ടല്‍ നോക്കിയെങ്കിലും ഒന്നും തന്നെ കണ്ടു പിടിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. ഒടുക്കം ഒരു നോണ്‍ വെജ് ഹോട്ടലില്‍ കയറി ചപ്പാത്തിയും ടുമാടോ കറിയും കഴിച്ചു. ഇനി അങ്ങോട്ട്‌ രണ്ടു മണിക്കൂറോളം ചുരം തന്ന്നെ ആണെന്ന് അവിടെ അന്വേഷിച്ചപ്പോള്‍ അറിയാന്‍ കഴിഞ്ഞു.

വാഹനം ചുരം കയറി തുടങ്ങി. എല്ലാവരുടെയും സരസ സംഭാഷണം കാരണം യാത്ര ഒട്ടും തന്നെ വിരസതയോ മടുപ്പോ ഉറക്കമോ ആരിലും വന്നിരുന്നില്ല. "സാധ്യല്ലാച്ചാല്‍ സാധ്യല്ല" എന്ന വാക്പ്രയോഗം ഇടക്കിടക്ക് എല്ലാവരില്‍ നിന്നും കേട്ട് കൊണ്ടേയിരുന്നു. അതിനു കാരണം ഒരു രസകരമായ സംഭവം ആണ്. പണ്ടത്തെ കാലം. നാട്ടില്‍ ആരോ s.s.l.c ക്ക് പഠിക്കുന്ന സമയം. ദിവസവും സ്കൂളിനു മുന്നില്‍ ബസ്‌ നിര്ത്താരില്ലാത്ത കാരണം വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ ബസ്‌ തടയാന്‍ പുരപ്പെട്ട്ടു.കണ്ട ആദ്യ ബസില്‍ കയറി കുട്ടികള്‍ കണ്ടക്ടറെയും ക്ലീനെരെയും തെറി പറയാന്‍ തുടങ്ങി. കേക്കാന്‍ അറക്കുന്ന തെറികള്‍ മറ്റു വിദ്യാര്‍ഥികള്‍ പറയുന്നതിനിടയില്‍ ഒരു വിദ്യാര്‍ഥി ചൂടായി കണ്ടക്ടരോട് പറഞ്ഞു "തനിക്ക് നിര്‍ത്താന്‍ സാധ്യല്ലാച്ചാല്‍ സാധ്യല്ല എന്ന് പറയാ ". അത് കേട്ട കണ്ടക്ടര്‍ അയാളോട് ചോദിച്ചു താന്‍ എവിടുത്തെയാ ? എവിടെയാ തന്റെ ഇല്ലം? എന്ന്. കണ്ടക്ടറും ആ ചൂടായാളും ഒരു നമ്പൂതിരി ആയിരുന്നു എന്നതാണ് ഈ സംഭവത്തിലെ ഫലിതം. ഒരു നമ്പൂരി മാക്സിമം ചൂടായാല്‍ ഇത്രയേ ചോദിക്കൂ എന്നതാണ് ഇതിലെ രസികത്തം. ഈ സംഭവം ഞങ്ങള്‍ യാത്രയുടെ തുടക്കത്തിലേ പറഞ്ഞത് കൊണ്ടു ആ പ്രയോഗം എല്ലാവരും യാത്രയില്‍ ഉടനീളം തുടര്‍ന്നു കൊണ്ടെ ഇരുന്നു.

ചുരത്തില്‍ വളരെ പതുക്കയെ വണ്ടി പോയിരുന്നുള്ളൂ. ഇടയ്ക്ക് ഒരു സ്ഥലത്ത് ഞങ്ങള്‍ ചുരം കാണുന്നതിനായി വണ്ടി നിര്‍ത്തി. അവിടെ നിന്നും താഴേക്ക് നോക്കിയപ്പോള്‍ താഴെ ചില വിളക്കുകള്‍ മിന്നാമിന്നികളെ പോലെ പ്രകാശിക്കുന്നത് കണ്ടു. ചില വലിയ വലിയ വാഹനങ്ങള്‍ ചുരം കയറുന്നത് താഴേക്ക് നോക്കിയാല്‍ അറിയാന്‍ പറ്റും. ബ്രിടിഷുകാര്‍ ഈ ചുരം പണിയുന്ന സമയത്ത് ഒരു ആദിവാസി അവിടെ അത് തടയുന്നതിനായി വന്നു. അതിനു കാരണം വനവിഭവങ്ങള്‍ കടത്തുന്നത് തടയാനായിയാണ്. ബ്രിടിഷുകാര്‍ അയാളെ ഒരു ചങ്ങല കൊണ്ടു ഒരു മരത്തില്‍ കെട്ടിയിട്ടു. എന്തിനു പറയുന്നു താമസിക്കാതെ തന്നെ അയാള്‍ മരണപ്പെട്ടു. അത് കഴിഞ്ഞു കുറെ കാലം അതിലൂടെ യാത്ര ചെയ്യുന്നവര്‍ക്ക് പല തരത്തിലുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകള്‍ അനുഭവപ്പെടാന്‍ തുടങ്ങി. ആദിവാസികള്‍ അവിടെ അയാള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു അമ്പലം ഉണ്ടാക്കി അതിലേക്ക് ആവാഹിച്ചു വെച്ചു. ഇപ്പോളും അവിടെ ആ അമ്പലവും മരത്തില്‍ കെട്ടിയ ചങ്ങലയും കാണുന്നുണ്ട് എന്നാണ് അറിവ്. ചങ്ങല ദിവസവും വളരുന്നുണ്ട് എന്നതും കേക്കുന്ന കഥകള്‍ ആണ്. രാത്രി ആയതു കൊണ്ടു അവിടെ അത് കാണുവാന്‍ ഞങ്ങള്‍ക്ക് സാധിച്ചില്ല.

ഏതാണ്റ്റ് രാത്രി 10 മണിയോടു കൂടി ഞങ്ങള്‍ കല്പറ്റ എത്തി ചേര്‍ന്നു.

മഹാരാഷ്ട്രാ ദര്‍ശന്‍ .

2009-09-25T09:38:00.014+03:00

മഹാരാഷ്ട്ര എന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ യാത്രക്ക്‌ പ്രചോദനം നല്‍ക്കുന്ന ഒരു സംസ്ഥാനം ആണ് . ചരിത്ര പ്രാധാന്യം കൊണ്ടു പ്രസിദ്ധമായ ധാരാളം സ്ഥലങ്ങള്‍ മഹാരാഷ്ട്രയിലുണ്ട്. മറാട്ട ഭൂവിഭാഗത്തിന്റെ പ്രൌഢി അത്യുജ്ജലം തന്നെയാണ്. ശിവജി മഹാരാജാവിന്റെ സാമ്രാജ്യത്തിനു പ്രകൃതി നിര്‍മ്മിച്ച് നല്കിയ കോട്ട പോലെ അത് കാണപെടും. റോഡുമാര്‍ഗം സഞ്ചരിച്ചാല്‍ മാത്രമേ നമുക്ക്‌ ഇതു അനുഭവപ്പെടുകയുള്ളൂ. അതിനാല്‍ തന്നെ ഇത്തരത്തില്‍ ഉള്ള യാത്രക്ക് ലഭിക്കുന്ന ഒരു അവസരവും ഞാന്‍ പാഴാക്കാറില്ല.

ഇത്തവണ വെമ്പോല ഉണ്ണി ഏട്ടന്റെ ബോംബെ യാത്രയോട് അനുബന്ധിച്ചാണ് ഞങ്ങള്‍ നാസിക്‌ , ഷിര്‍ദി ,ശനി ശിംഗാപൂർ , പഞ്ചവടി, എന്നി സ്ഥലങ്ങള്‍ സന്ദര്‍ശിക്കാന്‍ തീരുമാനം എടുത്തത്. സുരേഷ് ഏട്ടന്‍ അതിന് പാകത്തിന് ഒരു വാഹനം ഒരുക്കി തരികയും ചെയ്തു.

01-09-09

പുലര്‍ച്ചെ 4 മണിക്ക്‌ തനെ വാഹനം ഫ്ലാറ്റിന്റെ മുന്‍പില്‍ എത്തി. ഞാന്‍ , സവിത ഓപ്പോള്‍ ,സാജേട്ടന്‍, കുട്ടന്മാര്‍, ഉണ്ണി ഏട്ടന്‍ ,അജിത ഓപ്പോള്‍ , കുട്ടികള്‍ എന്നിവര്‍ ആയിരുന്നു സംഘത്തില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നത്. വാഹനത്തിന്റെ സാരഥി ഒരു മലയാളി ആയിരുന്നു. യാത്ര തുടങ്ങി ഞങ്ങള്‍ നാസിക്‌ ഹൈവേയില്‍ പ്രവേശിച്ചു. പനവേല്‍ നാസിക്‌ 182 കിലോമീറ്റർ ആണ് . സുര്യോദയം വണ്ടിയില്‍ ഇരുന്നു ആസ്വദിച്ചു . മുംബൈ നാസിക്‌ ദേശിയ പാതയുടെ ഇരുവശവും പച്ച പരവതാനി വിരിച്ച പോലെ അനുഭവപെട്ടു . മഴത്തുള്ളികള്‍ പറ്റിപിടിച്ചിരിക്കുന പുല്‍മേടുകള്‍ ഉദയസൂര്യന്റെ പ്രകാശത്തില്‍ വെട്ടി തിളങ്ങുന്നത് എത്ര കണ്ടാലും മതി വരില്ല .

ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം ദര്‍ശിക്കാന്‍ ഉദേശിച്ചത് ത്രയംബകേശ്വർ എന്ന ക്ഷേത്രം ആണ്.

മൊത്തം പന്ത്രണ്ട് ജ്യോതിര്‍ലിംഗം ആണ് ലോകത്തില്‍ ഉള്ളത്‌ അതില്‍ അഞ്ചെണ്ണം മഹാരാഷ്ട്രയില്‍ ആണ്. അതില്‍ ഒന്നാണ് ഈ ത്രയംബകേശ്വര്‍ ക്ഷേത്രം. നാസിക്കില്‍ നിന്നും ഇരുപതു കിലോമീറ്റര്‍ ഉള്ളില്‍ ആണ് ഈ ക്ഷേത്രം സ്ഥിതി ചെയുന്നത്. ത്രയംബക് മലനിരകളാല്‍ ചുറ്റപ്പെട്ടതാണ് ഈ ക്ഷേത്ര പരിസരം . ഇവിടെ തന്നെയാണ് ഗോദാവരിയുടെ ഉത്ഭവ സ്ഥാനം . ഉത്ഭവ സ്ഥാനം നമുക്ക്‌ കാണുമെങ്കിലും പിന്നീട് പുഴ അപ്രത്യക്ഷം ആകുകയും , ഭൂമിയുടെ അടിയില്‍ കൂടി സഞ്ചരിച്ചു പിന്നീട് വീണ്ടും കുറച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ ദൃശ്യം ആകുന്നു. ഈശ്വരന്റെ മായ ശക്തി ഇവിടെ നമുക്ക്‌ ദൃശ്യം ആണ്.

ഞങ്ങള്‍ അമ്പലത്തില്‍ എത്തി , ഫോണ്‍ , ക്യാമറ എന്നിവ വണ്ടിയില്‍ തന്നെ വെച്ച്‌ ദര്‍ശനത്തിനായി നടന്നു . ക്ഷേത്ര മുറ്റം വരെ വാഹനം കൊണ്ടുപോകാന്‍ അമ്പതു രൂപ കൊടുക്കണം , ഭക്തിയുടെ പേരില്‍ ഉള്ള പിടിച്ചുപറി ആയിട്ടാണ് എനിക്ക് അത് തോന്നിയത്‌ . ക്ഷേത്ര ത്തിലേക്കുള്ള വഴിയില്‍ ഗോമാതാവിന് പുല്ലും ഭക്ഷണവും കൊടുക്കുന്ന വഴിവാട് കണ്ടു , എന്നാല്‍ പശുവിന്റെ ചാണകവും മറ്റും നീകം ചെയാന്‍ ഒരു സംവിധാനവും ഇല്ല . അതിനാല്‍ തനെ അവിടം മുഴുവന്‍ വൃത്തികേടായിരുന്നു. എന്നാല്‍ ക്ഷേത്രത്തിനു അകത്തു പ്രവേശിച്ചാല്‍ തികച്ചു വ്യത്യസ്തമായ അന്തരീക്ഷം ആയിരുന്നു . സര്‍വേശ്വരന്റെ പ്രഭാവം എല്ലായിടത്തും വ്യപിച്ചപോലെ അനുഭവപ്പെട്ടു . അത് തന്നെയാണല്ലോ ജ്യോതിര്‍ലിംഗങ്ങളുടെ പ്രത്യേകതയും. ഞാന്‍ ഇതിനു മുന്‍പ്‌ പോയപ്പോള്‍ അനുഭവപെട്ട തിരക്ക്‌ ഇപ്പോള്‍ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല എന്നതും വളരെ ആശ്വാസം നല്‍കി.

ദര്ശനം കഴിഞ്ഞ് ഗോദാവരിയുടെ ഉത്ഭവവും കണ്ട് ഞങ്ങള്‍ തിരിച്ചു പോന്നു . പോരുന്ന വഴിയില്‍ സ്വാദിഷ്ടമായ പേരക്ക കിട്ടി. നാട്ടില്‍ നിന്ന് കിട്ടുന്ന പേരക്കയുടെ സ്വാദ്‌ ഓര്‍മിപ്പിക്കുന്ന ഒന്നായിരുന്നു അത് .

വണ്ടിയില്‍ കയറി ,തിരിച്ച് നാസികിലേക്ക് വരുന്ന വഴിയില്‍ ഹനുമാന്റെ ജന്മ സ്ഥലം ഉണ്ട്. അവിടെ ഹനുമാന്റെ മനോഹരം ആയാ ഒരു അമ്പലം ഉണ്ട് . അവിടെ തൊഴുമ്പോൾ ഹനുമാന്റെ ഉപാസകര്‍ ആണ് എന്ന് തോന്നുന്നു ,രണ്ടാളുകൾ‍ പ്രത്യേക തരം പൂജകളും പ്രാര്‍ത്ഥനയും ചെയുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

അവിടുത്തെ പൂജാരി ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ആ സ്ഥലത്തിന്റെ പ്രാധാന്യം വിവരിച്ചു തന്നു . ഹനുമാന്‍ കുട്ടി ആയിരിക്കുമ്പോ സൂര്യനെ വിഴുങ്ങുവാന്‍ ചാടാന്‍ ശ്രമിച്ച മലയും, വിഷ്ണു, ബ്രഹ്മ ,മഹേശ്വരന്‍ മാര്‍ തപസു അനുഷ്ടിച്ച ,ശിവലിംഗം പോലെ തോന്നിക്കുന്ന മലയും അദേഹം കാണിച്ചു തന്നു. ഹനുമാന്റെ ഈ ക്ഷേത്രം പുന്നരുദ്ധരിക്കാന്‍ ഒരു പദ്ധതിയുണ്ട് എന്നും അതിലേക്ക്‌ സംഭാവന വേണം എന്ന അവരുടെ അഭ്യർത്ഥന ഞങ്ങള്‍ സ്വീകരിച്ചു. പിന്നീട് തോന്നി ഇപ്പോള്‍ നടന്നു വരുന്ന വര്‍ധിച്ച പ്രകൃതി ചൂഷണം മുന്‍കൂട്ടി കണ്ട ഹൃഷിവര്യന്‍മാര്‍ ഈ ചൂഷണം തടയാന്‍ ഉണ്ടാക്കിയ കഥകളാകും ഇതൊക്കെ എന്ന് . ആ മലകളെ ഭക്തിപൂര്‍വ്വം തൊഴുതു നമസ്കരിച്ചു , അവിടെ നിന്നും ഇറങ്ങി.

നാസികില്‍ എത്തി അവിടെ ഉള്ള കാമത്ത്‌ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. തരക്കേടില്ലാത്ത ഭക്ഷണം ആയിരുന്നു . അതിന് ശേഷം പഞ്ചവടിയിലേക്ക് പോകാന്‍ തീരുമാനിച്ചു, എന്നാല്‍ അടിയന്തരമായി ഓഫീസിലേക്ക്‌ ഒരു മെയിൽ ചെയ്യാൻ ഉണ്ടായിരുന്നതിനാല്‍ ഞാന്‍ പഞ്ചവടിയില്‍ പോയില്ല . പുരാണ പ്രസിദ്ധമായ ഈ സ്ഥലത്തിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ കണ്ടാല്‍ ശരിക്കും സങ്കടം വരും , മാലിന്യങ്ങള്‍ നീക്കാന്‍ ഒരു സംവിധാനവും അവിടെ ഇല്ല . ഇതിന് നമ്മള്‍ തന്നെയാണ് ഉത്തരവാദികള്‍. എല്ലാത്തിനു സര്‍ക്കാരിനെ മാത്രം കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യം ഇല്ല . നമ്മളും ശ്രദ്ധിക്കണം ഇത്തരം സ്ഥലങ്ങള്‍ മലിനം ആകാതിരിക്കാന്‍ . അവര്‍ പഞ്ചവടി കണ്ട് നാസിക്‌ ടൌണില്‍ വന്നു. അവിടെ നിന്നു ഞാനും കയറി .

അവിടെ നിന്നു നാസിക്‌ പൂന ഹൈവേയില്‍ 170 കി ആണ് ശനി ശിംഗാപൂർ ദൂരം , സമയകുറവു മൂലം ഷിര്‍ദ്ദി ദർശനം ഞങ്ങള്‍ വേണ്ട എന്ന് വെച്ചിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ സാരഥി വളരെ ഊചിത്യ ബോധമുള്ള ആളായിരുന്നു , സംശയം തോന്നിയ സ്ഥലങ്ങളില്‍ എല്ലാം ഇറങ്ങി വഴി ചോദിച്ചു മനസിലാക്കിയാണ് പോയിരുന്നത് . മാത്രവും അല്ല അയാള്‍ക്ക്‌ അറിയാവുന്ന പ്രസിദ്ധങ്ങളായ സ്ഥാപനങ്ങള്‍ എല്ലാം അയാള്‍ കാണിച്ചു തന്നിരുന്നു , കമ്മട്ടം ഉണ്ടാകുന്ന സ്ഥലം അയാള്‍ ആണ് കാണിച്ചു തന്നത് . നാസിക്- പൂന ഹൈവേയില്‍ ആണ് ഈ സ്ഥലം. ഏകദേശം ആറു മണിയോട് കൂടി ഞങ്ങള്‍ ശനിയിൽ എത്തി . ഭക്തിയുടെ കച്ചവട വല്‍ക്കരണം ശരിക്ക് നടക്കുന്ന ഒരു സ്ഥലം . ശനിയുടെ പ്രത്യേകത അവിടെ ഉള്ള കടകള്‍ക്കും ,വീടുകള്‍ക്കും ഒന്നും തന്നെ വാതിലോ,ജനലോ ഇല്ല. വെറും തുണി കൊണ്ടാണ് മറച്ചിരിക്കുന്നത്. ഈ നാട്ടില്‍ കള്ളന്‍ കയറില്ല എന്നും കയറിയാല്‍ തന്നെ പത്തു കിലോമീറ്ററിനുള്ളില്‍ അയാള്‍ പിടിക്കപ്പെടും എന്നാണ് വിശ്വാസം , വിശ്വാസം അല്ല സത്യം . അത് കൊണ്ടാണല്ലോ ഇപ്പോളും ഇവിടുത്തെ വീടുകള്‍ക്ക്‌ വാതിലോ ജനലോ ഇല്ലാത്തത്‌. മനോഹരമായ ക്ഷേത്രം , പുതിയ കെട്ടിടമാണ് അവിടുത്തെ. നടക്കുമ്പോൾ സൂക്ഷിച്ചു നടക്കണം എന്ന് മാത്രം. കാരണം ശനിക്കുള്ള പ്രധാന വഴിവാട് എണ്ണ അഭിഷേകം ആണ് . അവിടെ അപ്പോൾ ആരതിക്കുള്ള തയാറെടുപ്പായിരു‍‌ന്നു . അവിടുത്തെ ഒരു വേദ വിദ്യാലയത്തിലെ വിദ്യാര്‍ഥികളായിരുന്നു ആരതിക്കുള്ള തയാറെടുത്തത്‍. പ്രസാദം മേടിച്ചു ഞങ്ങള്‍ പുറത്തുകടന്നു.

ഇനി മടക്ക യാത്ര....

പോരുമ്പോള്‍ തനെ നിശ്ചയിച്ചിരുന്നു മടക്കയാത്ര എക്സ്പ്രസ്സ് ഹൈവേയില്‍ കൂടി ആണ് എന്ന് . ശനിയില്‍ നിന്നു പൂനയില്‍ ചെന്നാണ് എക്സ്പ്രസ്സ് ഹൈവേ യില്‍ പ്രവേശിച്ചത്‌ . അപ്പോളേക്കും ഏകദേശം സമയം രാത്രി പതിനൊന്നു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു . ഹൈവെയില്‍ കയറുന്നതിനു മുന്‍പ്‌ ഉള്ള കാമത്ത്‌ ഹോട്ടലില്‍ നിന്നു രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. കുട്ടികള്‍ എല്ലാവരും അവശരായിരുന്നു. എക്സ്പ്രസ്സ് വേയില്‍ കയറിയതും എല്ലാവരും ഉറങ്ങി. കേരളത്തില്‍ ഇത്തരത്തില്‍ ഉള്ള പാതക്ക് എന്ത് കൊണ്ടാണ് എതിര്‍പ്പ് നേരിട്ടത് എന്ന് മനസിലാവുന്നില്ല. ഒരു പക്ഷെ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ക്ക്‌ ഒരു പാട് സമയം അധികം തന്നിട്ടുണ്ടാകും ജഗദീശ്വരന്‍ . തിരുവോണ നാളില്‍ പുലര്‍ച്ചെ ഒരു മണിക്ക്‌ പനവേലില്‍ എത്തി. അങ്ങിനെ എന്നെന്നും ഓര്‍ക്കാന്‍ ഒരു മഹാരാഷ്ട്ര യുടെ ഉള്‍ ഭാഗങ്ങളില്‍ കൂടി ഒരു യാത്ര സഫലമായി.

യാത്രകള്‍.....: മൂകാംബിക യാത്ര 2009#links

2009-08-27T20:02:00.000+03:00

യാത്രകള്‍.....: മൂകാംബിക യാത്ര 2009#links

മൂകാംബിക യാത്ര 2009 സമ്പൂര്‍ണം

2009-08-18T18:33:00.013+03:00

യാദ്രിശ്ചികം ആയിട്ടാണ്‌ യദുവിന്റെ ഫോണ്‍ വന്നത് ,ഈ ആഗസ്റ്റ്‌ 15 നു മൂകംബികാക് പോയാലോ എന്നായിരുന്നു സന്ദേശം . അപ്പോള്‍ തന്നെയാണ് ഞങ്ങളുടെ മനസിലും ആ മോഹം ഉദിച്ചത്‌ ഉടന്‍ തന്നെ ടിക്കറ്റ്‌ എടുക്കുകയും ചെയ്തു. പതിനാലാം തിയതി മത്സ്യഗന്ധ ക്ക് ആണ് ടിക്കറ്റ്‌ എടുത്ത്‌. പിന്നീട് അയാളുടെ ഫോണ്‍ വന്നതും ഇല്ല . ഒരു കൊല്ലം ആയിട്ട് കാണാഞ്ഞിട്ട് ഭഗവതി വിളിച്ചത്‌ ആവും എന്ന് ഞങ്ങളും കരുതി.

ഞാനും ,ഓപ്പോളും , അപ്പു ഏട്ടനും ആണ് ഈ ഞങ്ങള്‍ . 14 തി ഉച്ചക്ക്‌ ആയിരുന്നു വണ്ടി . രണ്ടു മണിക്ക്‌ കുര്‍ളയില്‍ നിന്നാണ് വണ്ടി . അന്ന് ഉച്ചക്ക്‌ ഒരു മണിക്ക്‌ തനെ ഞാന്‍ ഓഫീസില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങി .ഇവിടെ ദഹി ഹന്ടി ആഘോഷങ്ങള്‍ കാരണം ഓഫീസില്‍ നിന്നു ദാദര്‍ സ്റ്റേഷനില്‍ എത്താന്‍ ഏകദേശം അര മണികൂര്‍ എടുത്തു. ദാദറില്‍ നിന്നു ലോക്കല്‍ പിടിച്ചു കുര്‍ള ഇറങ്ങി . അപ്പൊള്‍ അവിടെ നിന്നു ഒരു റിക്ഷകാരന്‍ വന്നു എന്നോട് കയറാന്‍ പറയുകയും മെയില്‍ വണ്ടികളുടെ സ്റ്റേഷനില്‍ കൊണ്ടു വിട്ടു. അയാള്‍ അവിടെ ഉള്ള ഒരു വര്‍ക്ക്‌ ഷോപിലീക് പോകുകയായിരുന്നു . ഞാന്‍ നടകുന്നത് കണ്ടപോ എന്നെ കയറ്റി എന്ന് മാത്രം. പൈസ കൊടുത്തെങ്കിലും അയാള്‍ അത് വാങ്ങിയില്ല.
മത്സ്യഗന്ധ രണ്ടാമത്തെ പ്ലാറ്റ്ഫോമില്‍ വന്നിരുന്നു . ടിക്കറ്റ്‌ നോക്കി,ഇരിക്കവനുള്ള സ്ഥാലം ഉറപ്പുവരുത്തി, ഞാന്‍ അവിടെ ഇരുന്നു. അപ്പൊള്‍ ഇന്നു ഉണ്ടായ സംഭവം എന്റെ മനസിലേക്ക്‌ വന്നു. പണം ആണ് മനുഷ്യന്റെ ധാര്‍മിക മൂല്യങ്ങളെ നശിപിച്ചത് എന്ന് തോന്നുന്നു. ആ റിക്ഷ കാരന്‍ ഞാന്‍ നല്കിയ പൈസ വാങ്ങിയിരുനുവെങ്കില്‍ എനിക്ക് ഇപ്പൊ ചെയ്ത പോലെ ഒരു ഉപകാരം അയാള്‍ പിന്നീട ആര്‍കും ചെയുകയില്ല. ചെയുകയാണെങ്കില്‍ താനെ അതിന് പൈസയുടെ മൂല്യം അയാള്‍ക്ക്‌ അനുഭവപെടും. ഇതു പോലെ താനെ ആണ് സമൂഹത്തിലെ എല്ലാ കാര്യങ്ങള്‍ക്കും പൈസയുടെ കന്നക് വന്നത് . ഒരു ചലച്ചിത്രം കണ്ടാല്‍ പോലും നമ്മള്‍ ചിലവ്വാക്കിയ പൈസക്ക്‌ അത് നഷ്ടം അല്ലെങ്കില്‍ ലാഭം എന്ന് നമ്മള്‍ കരുതുന്നു. മനസിന്റെ സന്തോഷം പോലും അതിനെ ആശ്രയിച്ചു അയീ. ഇന്നത്തെ സമൂഹത്തിലെ വിദ്യാഭ്യാസവും ഇതേ അവസ്ഥയില്‍ താനെ ആണ് . പൈസ കൊടുത്തു ചേര്‍ക്കുന്ന കുട്ടിക്ക്‌ ആ ചിലവാക്കിയ മൂല്യത്തിനു ഉള്ള മാര്‍ക്ക്‌ കിട്ടിയില്ലെങ്കില്‍ അതിന് അദ്ധ്യാപിക അല്ലെങ്കില്‍ വിദ്യാഭ്യാസ സ്ഥാപനത്തെ വഴക്ക്‌ പറയുന്ന ഒരു ചുറ്റുപാട് നു ഉള്ളത്‌. ഗുരുവിനെ ദൈവത്തിനു തുല്യം കണക്കിയിരിക്കുന്ന ഒരു സംസ്കാരം നമുക്ക്‌ ഇവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു . ഇന്നു ഗുരുവിനെ ഒരു തൊഴിലാളി ആയിടാണ് കാണ്നുന്നത് എന്ന് തോന്നുന്നു.

കൃത്യം രണ്ടു മണിക്ക്‌ വണ്ടി നീങ്ങി തുടങ്ങി. എന്നാലും താനെ യില്‍ എതിയപോ അര മണികൂര്‍ വൈകി ആണ് എത്തിയത്‌ . അവിടെ നിന്നു ഒപോളും, അപ്പു ഏട്ടനും കയറി. രാത്രിയിലേക്കുള്ള ഭക്ഷണം അവര്‍ കരുതിയിരുന്നു. പനവേലില്‍ നിന്നു വണ്ടി നിറഞ്ഞിരുന്നു . ഞങ്ങളുടെ ആ കൂപ്പയില്‍ മാത്രം നാലു ആളുകള്‍ മാത്രമേ ഉണ്ടയിരുനുളൂ . അത് ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ വളരെ ആശ്വാസം അയീ.

തീവണ്ടി ഓരോരോ സ്ഥലങ്ങളെ അതിക്രമിച്ചു അതി വേഗത്തില്‍ പോയ് കൊണ്ടിരുന്നു. മഴകാലത്ത് കൊങ്കണ്‍ ഭാഗങ്ങള്‍ കാണുവാന്‍ ഒരു പ്രത്യേക ഭംഗി തനെ ആണ് . പച്ച പരവതാനി വിരിച്ച മൈതാനങ്ങളും കുന്നുകളും , ചെറു ചെറു അരുവികളും, വലിയ പുഴകളും, എന്റെ കണ്ണുകള്‍ക്ക്‌ വളരെ അധികം ആനന്ദം നല്‍കിയിരുന്നു. മഹാരാഷ്ട്രയുടെ ഭൂപ്രകൃതി വളരെ അത്ഭുതം തോന്നും. വടക്കും തെക്കും തികച്ചും വ്യത്യസ്തമായ ഭൂപ്രകൃതി ആണ് മഹാരാഷ്ട്രക്ക്‌ . തെക്കു പുഴയും അരുവികളും ആണെങ്ങില്‍ വടക്ക്‌ കുന്നും ,പാറകളും ആണ് അധികം കാണുവാന്‍ സധികുന്നത് . വിഷയത്തിലേക്ക്‌ വരാം. അങ്ങിനെ പ്രകൃതി ഭംഗി ആസ്വദിച്ച് , തപോവന്‍ സ്വാമികളുടെ ആത്മകഥയും വായിച്ചു ഇരുന്നപ്പോള്‍ സമയം പോയത്‌ അറിഞ്ഞില്ല. രാത്രി 8 മണിക്ക്‌ തനെ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു ഉറങ്ങാന്‍ കിടന്നു. പുലര്‍ച്ചെ 5 മണിക്ക്‌ ആണ് വണ്ടി ബ്യെന്തൂര്‍ എത്തുക , 4 മണിക്ക്‌ അലാറം വെച്ച് ,മനസുമുഴുവന്‍ നാളത്തെ മൂകാംബിക ദേവിയുടെ ദര്ശനം വിചാരിച്ചും , ആത്മകഥയുടെ കുറച്ചു അദ്ധ്യായങ്ങള്‍ കൂടി വായിച്ചും പതുക്കെ നിദ്രയെ പൂകി.

15-08-2009.........

ഭാരതാംബയുടെ സ്വാന്തന്ത്ര്യ ദിനം ‌4.30ക്ക് ഞാന്‍ ഉണര്‍ന്നു. ഒരു നിമിഷം ഭാരത മാതാവിന് മനസ്സില്‍ പ്രണാമം അര്‍പിച്ചു . അപ്പോളേക്കും അപ്പു ഏട്ടന്‍ ഉണര്‍ന്നിരുന്നു . വണ്ടി ഏകദേശം ഒരു മണികൂര്‍ താമസിച്ചാണ് ഓടുന്നത് എന്ന് മനസില്ലായി കാരണം ആ സമയം വണ്ടി കുംമ്ട്ടയില്‍ എത്തിയിട്ടേ ഉണ്ടായിരുന്നുളൂ . ഞങ്ങള്‍ ഫ്രഷ്‌ അയീ വാതില്‍ക്കല്‍ പോയി നിന്നു . ദേവി ദര്‍ശനത്തിനു ശേഷമേ ഭക്ഷണം കഴിക്കൂ എന്ന് തീരുമാനിച്ചത് കൊണ്ടു വണ്ടിയില്‍ ചായ കുടിച്ചില്ല. സ്വന്തന്ത്ര ദിന പുലരിയിലെ സൂര്യോദയം ഞങ്ങള്‍ തീവണ്ടിയില്‍ നിന്നു ആസ്വദിച്ചു, അത് അതിമനോഹരം ആയിരുന്നു താന്നും. 6.30 ക്ക് ഞങ്ങള്‍ ബൈന്തൂര്‍ എത്തി. അവിടെ നിന്നു ഒരു ഓംനി വാന്‍ പിടിച്ചു കൊല്ലൂര്‍ എത്തി . ചെറിയ വണ്ടിക്ക്‌ 350 രൂപയും ,വലിയ വണ്ടിക്ക്‌ 500 രൂപയും ആണ് എന്ന് അയാള്‍ മുന്‍കൂട്ടി പറഞ്ഞിരുന്നു. ബൈന്തൂര്‍ ഇറങ്ങിയാല്‍ ഷെയര്‍ ആയിട്ടും നമുക്ക്‌ പോരാവുന്നതാണ് .അതും അല്ലെങ്കില്‍ സ്റ്റേനില്‍നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റെര്‍ ദൂരത്ത്‌ ബസ്സ് സ്റ്റാന്റ് ഉണ്ട് , അവിടുന്നു എല്ലാ അര മണിക്കൂര്‍ ഇടവിട്ട് കൊല്ലുര്‍ക്ക്‌ ബസ്സ് ഉണ്ട് . പക്ഷെ രാവിലെ ആദ്യത്തെ ബസ്സ് 8 മണിക്ക്‌ ആണ് എന്ന് മാത്രം. ബൈതൂര്‍ കൊല്ലൂര്‍ 30 കിലോമീറ്റെര്‍ ദൂരം ആണ് . ബൈന്തൂരില്‍ നിന്നു തീവണ്ടി കുന്താപുര എത്തുന്ന സമയം കൊണ്ടു നമുക്ക്‌ കൊല്ലൂര്‍ എത്താം. അതുകൊണ്ട് തനെ മൂകാംബികക്ക് പോകുന്നവര്‍ ബൈന്തൂര്‍ ഇറങ്ങുക തനെ ആണ് ഉചിതം.
കൊല്ലൂരില്‍ എങ്ങും ഭാരത മാതാവിന്റെ ത്രിവര്‍ണ പതാക പാറി കളിക്കുനണ്ടയിരുന്നു. അത് നയനമനോഹരം തനെ യാണ് . ഞങ്ങള്‍ റൂംമിന് വേണ്ടിയുള്ള തിരച്ചില്‍ ആരംഭിച്ചു. സാധാരണ ഞങ്ങള്‍ താമസിക്കാറുള്ള സ്ടലങ്ങളില്‍ ഒന്നും റൂം ഉണ്ടായിരുന്നില്ല. അവസാനം കുടജാതിരി പോകുന്ന വഴിക്ക്‌ സ്വയംഭൂ എന്ന് പേരായ ഒരു ലോഡ്ജില്‍ മുറി കിട്ടി. അവിടെ നിന്നു അമ്പലത്തിലേക്ക്‌ അടുത്ത് ആയിരുന്നെങ്കിലും സൌപര്‍ണികയില്ലേക്ക് ദൂരം കൂടുതലാണ്.
ബാഗ്‌ റൂമില്‍ വെച്ചു ,തോര്‍ത്തും, സോപും കൊണ്ടു കുളിക്കാന്‍ അയീ ഞാനും അപ്പു ഏട്ടനും ഇറങ്ങി. സൌപര്‍ണികയിലേക്ക് ദൂരം കൂടുതല്‍ കാരണം അവിടെ അടുത്ത് തനെ കുളിക്കാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന് അവിടുത്തെ ഒരു കടകരോനോട് ചോദിച്ചു ,അയാള്‍ പറഞ്ഞത് പ്രകാരം അവിടുത്തെ നാട്ടുകാര്‍ കുളിക്കുന്ന ഒരു കടവില്‍ ഞങ്ങള്‍ കുളിച്ചു. ഒട്ടും വൃത്തികേടാവാത്ത , ജലസമ്പുഷ്ടം ആയാ ആ പുഴയില്‍ കുളിച്ചതോട് കൂടി ഞങ്ങളുടെ യാത്രക്ഷീണം മുഴുവന്‍ പോയി. അവിടെ തനെ തേവാരം കഴിച്ചു ദേവി സന്നിധി ലക്ഷ്യം ആക്കി നീങി. അപ്പോളേക്കും ഓപ്പോള്‍ ലോഡ്ജിന്റെ പുറത്തു കാത്തുന്നിന്നിരുനു. അവിടെ താനെ ഉള്ള ഒരു പോലീസ് സ്റ്റേഷനിലെ പതാക ഉയര്‍ത്തല്‍ ചടങ്ങിനും സാക്ഷ്യം വഹിക്കുവാനുള്ള ഭാഗ്യവും ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ ലഭിച്ചു. അവിടെ അവരുടെ വഹ മധുര പലഹാര വിതരണവും ഉണ്ടായിരുന്നു. അത് സ്വീകരിക്കാന്‍ നില്‍ക്കാതെ ഭക്തിയോടു കൂടി ദേവി ദര്‍ശനത്തിനായി ഞങ്ങള്‍ നീങ്ങി.
രാവിലെ മൂകാംബികയില്‍ ദേവിയെ സരസ്വതി രൂപത്തിലും, മധ്യാഹ്നത്തില്‍ കാളി രൂപത്തിലും, സന്ധ്യാ സമയത്ത് മഹാലക്ഷ്മി രൂപത്തിലും ആണ് ഇവിടെ ആരാധന നടത്തുന്നത് . അതിനാലാണ് മൂന്ന് നേരം ദര്‍ശനം ഇവിടെ പ്രസിദ്ധം ആയത്.

അംബലത്തില്‍ എത്തിയ സമയം അവിടെ ശിവേലി നടക്കുകയായിരുന്നു. അതുകൊണ്ട് അപ്പോള്‍ താനെ ദേവി വിഗ്രഹം കണ്‍കുള്ളിര്‍ക്കെ കാണുവാന്‍ സാധിച്ചു. ദേവി ദര്‍ശനത്തിനായി നീണ്ട നിര ഉണ്ടായിരുന്നു, ഞങ്ങള്‍ ആദ്യം വീരഭദ്രനോദ്‌ ഈ സനിധിയില്‍ വീണ്ടും എത്തിച്ചതിനു നന്ദി പറഞ്ഞു, ദേവി ദര്‍ശനത്തിനുള്ള ആ നിരയില്‍ സ്ഥാനം പിടിച്ചു . തിരക്ക് ഉണ്ടെങ്കിലും നിര വേഗം നീങ്ങിയതിനാലും പെട്ടന്ന് തനെ ഉള്ളില്‍ കടക്കാന്‍ പറ്റി. ഞാന്‍ സാധാരണ പോലേ വേഗം താനെ മണ്ഡപത്തില്‍ കയറി , ദേവിയെ നല്ലവണ്ണം തൊഴുതു . അവിടുത്തെ ദേവി അലങ്കാരം അതി മനോഹരം താനെ ആണ് , എന്തുകൊണ്ട് എന്ന് അറിയില്ല ഒപ്ലെയും , ഏട്ടനേയും അവിടെ നിന്നിരുന്ന അഡിഗ മുന്നിലേക്ക്‌ വിളിച്ചു തൊഴുവന്നുള്ള സൌകര്യം ചെയ്തു കൊടുത്തു. ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം കിട്ടിയാല്‍ ഇതിനൊന്നും ഒരു അത്ഭുതവും ഇല്ല. അങ്ങിനെ മതിവരുവോളം ദേവിയെ തൊഴുതു പുറത്തു കടന്നു , സരസ്വതി മണ്ഡപവും ,മറ്റു ഉപദേവന്‍ മാരെയും തൊഴുതു , നാലു തവണ പ്രദിക്ഷിണം വെച്ചു. ഒന്നും കൂടി ഉള്ളില്‍ കയറി തൊഴുതു. ആ സമയം തീരെ തിരക്ക്‌ അനുഭവപെട്ടിരുന്നില്ല.

അപ്പോളേക്കും സമയം 9 മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു. മുറിയില്‍ പോയി വസ്ത്രം മാറി ,ഒരു ഹോട്ടലില്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് കുടജാതിരി യാത്രക്കുള്ള തയാര്‍എടുപ്പായി . സമയ പരിമിധി മൂലം നടന്നു കയറുവാന്‍ സാധികുമായിരുന്നില്ല , അതുകൊണ്ട് തനെ ഞങ്ങള്‍ അവിടുത്തെ ജീപ്പ് സര്‍വീസ് ഉപയോഗപെടുത്താന്‍ തീരുമാനിച്ചു. കുടജാതിരിയിലെക്കുള്ള ജീപ്പ് യാത്രയും ഒരു അനുഭവം തനെ ആണ് .

കൊല്ലൂര് കുടജാതിരി ഏകദേശം 30 k.m നു അടുത്ത് വരും . ഒരാള്‍ക്ക്‌ 175 രൂപ എന്ന കണക്കില്‍ ആണ് അവര്‍ ഇടാക്കുന്നത്, ആദ്യം ആയി പോകുന്നവര്‍ക്ക്‌ ഇതു ഒരു അധിക തുകയായി തോന്നുമെങ്കിലും , ഈ തുക ഒട്ടും അധികം അല്ല എന്ന് യാത്ര കഴിയുമ്പോള്‍ മനസ്സിലാകും. ഞങ്ങള്‍ കയറിയ വാഹനത്തില്‍ 9 ആളുകള്‍ ഉണ്ടാര്‍ന്നു. രണ്ടു ആളുകള്‍ മുന്‍പിലും ബാക്കി ഉള്ളവര്‍ പുറകിലും അയീ ഇരുന്നു. മുന്‍പില്‍ ഇരുന്നവര്‍ ഇത്തരത്തില്‍ ഉള്ള യാത്രകള്‍ ധാരാളം ചെയുന്നവര്‍ ആയിരുന്നു. അതിനാല്‍ തനെ അവര്‍ ഞങ്ങളുടെ സാരധിയോടു നിരന്തരം ചോദ്യങ്ങള്‍ ചോദിച്ചിരുന്നു. സാന്റ്രോ , ഇന്നോവ ,എനീ വാഹനങ്ങള്‍ കൊണ്ടു പോകാന്‍ പറ്റുമോ എന്ന ചോദ്യത്തിന് ഡ്രൈവര്‍ ഒന്നും മറുപടി പറഞ്ഞില്ല. ഈ റോഡ് ഷിമോഗ വഴി ബന്ഗ്ലൂര്‍ക്ക്‌ പോകുന്ന റോഡ് ആണ്. ബ്രിട്ടീഷ്‌കാരുടെ കാലത്ത്‌ ആണ് ഇതിന്റെ നിര്‍മാണം നടന്നത്. ബന്ഗ്ലൂര്‍ക്ക്‌ കൊലൂരില്‍ നിന്നു 400 k.m ദൂരം ഉണ്ട് . ഏകദേശം 18 k.m നു ശേഷം വാഹനം കുടജാതിരിയിലേക്കുള്ള വഴിയിലേക്ക് തിരിഞ്ഞു. കുറച്ചുംകൂടി പോയപ്പോ വഴി അതി ദുര്‍ഘടം ആയി( ചിത്രം നോക്കുക ). ഈ വഴി കണ്ടപ്പോ തനെ മുന്നില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു അവര്‍ക്ക്‌ പറ്റിയ അബദ്ധം മനസ്സിലായത്‌. എന്നാലും കഴിഞ്ഞ തവണ ഉണ്ടായിരുനതിനെക്കാള്‍ കുറച്ചു നന്നായിയോ വഴി എന്ന് തോന്നും.വഴി ദുര്‍ഘടം ആണെങ്കിലും പ്രകൃതി സൌദര്യം അതി മനോഹരം തനെ ആയിരുന്നു. എവിടെ നോക്കിയാലും പച്ച പരവതാനി വിരിച്ച കുന്നുകളും , മലകളും , ഇതു മനസിന്‌ വളരെ അധികം ആനന്ദം നല്‍ക്കുന്ന കാഴ്ചയായിരുന്നു.

വഴിയില്‍ മുഴുവനും നീര്‍ച്ചാലുകളും , ആ വെള്ളത്തിന്റെ സ്വാദ്‌ പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്തതാണ്. അതിനിടയില്‍ ഡ്രൈവര്‍ ഒരു സ്ഥാലം കാണിചിട്ട് എതോ ഒരു തമിഴ് സിനിമയുടെ ഷൂട്ടിംഗ് ഉണ്ടായതു ഇവിടെ ആണ് എന്ന് പറഞ്ഞു അത് കേട്ട ആ ചെറുപ്പകാര്‍ വളരെ അധികം സന്തോഷവാന്‍മാരായി ഇതു കണ്ടപോ മനസ്സിന് ചെറിയ ഒരു വിഷമം തോന്നി. ശ്രീ ശങ്കരാചാര്യരുടെ പാദസ്പര്‍ശം ഏറ്റു പുണ്യം അയീ തീര്‍ന്ന ഇവിടുത്തെ ഓരോ കുന്നില്‍ പുറങ്ങളും , മലകളും, പുണ്ണ്യ നദിയായ സൌപര്‍ണികയും , വെറും ഒരു സിനിമ യുടെ പേരില്‍ അറിയപെടാന്‍ ഇടവരുന്നത് വളരെ അധികം കഷ്ടം തനെ ആണ് .

അങ്ങിനെ ആ പ്രകൃതി സൌദര്യം മുഴുവന്‍ നുകര്‍ന്ന് ഞങ്ങള്‍ കുടജാതിരിയില്‍ എത്തി ചേര്ന്നു. ഡ്രൈവര്‍ അവിടെ ഞങ്ങള്‍ക്ക്‌ രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ സമയം മാത്രമേ അനുവദിച്ചുളൂ. ദേവിയുടെ മൂല വിഗ്രഹം സ്ഥിതി ചെയുന്നത് അവിടെ ആണ് . അവിടെ നിന്നാണ് ആചാര്യ സ്വാമികള്‍ക്ക്‌ ദേവിദര്‍ശനം കിട്ടിയത്‌ . മൂകസുരനെ വധിച്ച ശേഷം ആണ് ദേവി അവിടെ സ്ഥിര പ്രതിഷ്ടയായത്‌. ഇവിടെ നിന്നു ചോറ്റനിക്കരയിലേക്ക്‌ കൊണ്ടുവരാന്‍ ആണ് സ്വാമികള്‍ ശ്രമിച്ചത്‌, എന്നാല്‍ കൊല്ലൂര്‍ എത്തിയപ്പോ ദേവിയുടെ ചിലമ്പിന്റെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാതെ തിരിഞ്ഞു നോക്കുകയും ഇതു മൂലം മുന്‍പ്‌ഉറപ്പിച്ച തീരുമാനപ്രകാരം ദേവി കൊല്ലൂരില്‍ വസിക്കയും ചെയ്തു. ചിലപ്പോ ദേവിക്ക്‌ ഈ സ്ഥാലം വിട്ടു പോകാന്‍ ഇഷ്ടം അല്ലാത്തതുകൊണ്ട് സ്വാമികളെ കൊണ്ടു അങ്ങിനെ തോന്നിപിച്ച്തും അയീ കൂടെന്നില്ല. അത്ര മനോഹരം ആണ് ഈ കൂടജാതിരി മലനിരകള്‍.

ശ്രീമൂല സ്ഥാനത്ത്‌ അര്‍ച്ചനയും മറ്റു വഴിവടുകളും ചെയ്തു ,സര്‍വജ്ഞ പീടതിലേക്ക് ഉള്ള യാത്ര ആരംഭിച്ചു. ഞാന്‍ ഇതിനു മുന്‍പും ഇവിടെ വന്നിടുള്ളതിനാല്‍ കയറ്റം അത്ര ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളതായി തോന്നിയില്ല. എന്നാല്‍ ആദ്യം ആയി വരുന്നവര്‍ക്ക്‌ കുറച്ചു ബുദ്ധിമുട്ട് അനുഭവപെടുകയും ചെയും. മഴ കാലം ആയതിനാല്‍ ഇവിടെയും അതിമനോഹരം തനെ ആയിരുന്നു പ്രകൃതി. അങ്ങിനെ ഞങ്ങള്‍ പതുക്കെ പതുക്കെ മുകളിലേക്ക്‌ കയറി. ആദ്യ തവണ വന്നപ്പോള്‍ ഉണ്ടായ കഷ്ടപാടുകള്‍ എന്റെ മനസിലേക്ക്‌ ഓടിഎത്തി . മഴകാലത്തിന്റെ ബുദ്ധിമുട്ട് ഉള്ളതിനാല്‍ ആവാം തിരക്ക്‌ വളരെ കുറവ്‌ ആയിരുന്നു. ഞങ്ങളുടെ ജീപ്പില്‍ ഉണ്ടായിരുന്നവര്‍ വളരെ വേഗം തനെ തിരിച്ചു വരുന്നത് കണ്ടു.
കുറച്ചു കയറിയപ്പോള്‍ വഴിയുടെ ഇരുവശത്തും പൂത്തു നില്ക്കുന്ന നീലയും ,വെള്ളയും ആയ പുഷ്പങ്ങള്‍ അതി മനോഹരം ആയ്യി അനുഭവപെട്ടു. കുറച്ചും കൂടി ചെന്നാല്‍ ഗണപതി ഗുഹ എന്ന് പേരായ ഒരു ദേവ സ്ഥാനം ഉണ്ട് , അവിടെ പൂജാരികള്‍ ആരെയും കണ്ടില്ല , അവിടെ നിന്നും ചുവട്ടിലേക്ക്‌ ഇറങ്ങിയാല്‍ മനഹോരമായ ഒരു വെള്ള ചാട്ടം ഉണ്ട്. കുടജാതിരിയില്‍ താമസിക്കുമ്പോ ഞങ്ങള്‍ സാധാരണ യായി ഇവിടെയാണ് സ്നാനകര്‍മ്മങ്ങള്‍ ചെയാറു,

അങ്ങിനെ ഗണപതി ദര്‍ശനം കഴിഞ്ഞു ,വീണ്ടും സര്‍വജ്ഞപീഠം ലക്ഷ്യം ആക്കി നടന്നു. കയറി മുകളില്ലേക്ക് ചെല്ലും തോറും ഒരു വശത്ത് നിറച്ചു കോട മഞ്ഞും , മറു വശത്ത്‌ കറുവാപെട്ട, ചൂരല്‍ തുടങ്ങിയ മരങ്ങള്‍ ഉള്ള കാടും ആണ് , ആ കാട്ടില്‍ നിന്നും മയൂര നാദം കേള്‍ക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞിരുന്നു. അങ്ങിനെ ഈ മനോഹര ദ്രിശ്യങ്ങള്‍ ആസ്വദിച്ച് സര്‍വജ്ഞപീഠത്തില്‍ എത്തി. ഈസര്‍വജ്ഞപീഠത്തിന്റെ ചരിത്രം അറിയില്ലെങ്കിലും , ശെരിക്കുമുള്ള സര്‍വജ്ഞപീഠം ഹിമഗിരിയില്‍ ആണ് . ആചാര്യ സ്വാമികള്‍ എല്ലാ വാദ പ്രതിവാദങ്ങളും നടത്തി ,എല്ലാ വിദ്വാന്മാരെയും തോല്‍പ്പിച്ച് സര്‍വജ്ഞപീഠം കയറി എന്നാണ് ചരിത്രം .
അതി മനോഹരമായ ആ പ്രകൃതി സൌദര്യം എത്രകണ്ടാലും മതി വരില്ല. ഈശ്വര നിര്‍മിത സൌദര്യത്തിനു മുന്നില്‍ മനുഷ്യ നിര്‍മ്മിത സൌദര്യത്തിനു എന്ത് സ്ഥാനം ആണ് ഉള്ളത്‌. ഇതു തനെ ആകും ഭാരത ദേശവും ,ഇതര ദേശങ്ങളും തമ്മില്‍ ഉള്ള വിത്യാസവും. സര്‍വജ്ഞ പീഠത്തില്‍ സ്വല്പം നേരം കൂടി ഇരുന്നു ജപിച്ചു. ആ അനുഭവം ഒന്നു പറഞ്ഞു അറിയിക്കാന്‍ പറ്റാത്തത്‌ ആണ് . മൊബൈല്‍ ഫോണ്‍ ,ഇന്റര്‍നെറ്റ്‌,ഇമെയില്‍ ഒന്നും ഇല്ലാത്ത ആ അവസ്ഥ ശെരിക്കും എനിക്ക് വളരെ അധികം സന്തോഷം നല്കി. അവിടെ ചിലവിടാന്‍ അധികം സമയം ഇല്ലാത്തതു കൊണ്ടു തനെ അവിടെ നിന്നു മനസില്ല മനസോടെ മടങ്ങുവാന്‍ നിര്‍ബന്ധിധമായി. ശ്രീ ശങ്കര തൃപാദങ്ങളില്‍ ഒരിക്കല്‍ കൂടി പ്രണാമം അര്‍പ്പിച്ചു. ആ പ്രകൃതി സൌദര്യവും ആസ്വദിച്ച് മതിയാവാതെ ഞങള്‍ തിരിച്ചിറങ്ങി. താഴെ എത്തി ഒരിക്കല്‍ കൂടി ശ്രീമൂല സ്ഥാനത്ത്‌ തൊഴുതു ജീപ്പില്‍ കയറി. അപ്പോളേക്കും കുറേശെ മഴയും തുടങ്ങിയിരുന്നു. വാഹനം ഇടക്ക് ഒരു സ്ഥലത്ത്‌ ഭക്ഷണം കഴിക്കാന്‍ നിര്‍ത്തി ,അവരുടെ ക്ഷണം ഞങ്ങള്‍ സ്നേഹത്തോടെ നിരസിച്ചു . നാല് മണിയോട് കൂടി ഞങ്ങള്‍ കൊലൂരില്‍ എത്തി , കുറച്ചു നേരം വിശ്രമിച്ചു. അഞ്ചു മണിക്ക് നടതുറക്കുന്ന സമയത്ത് ദര്‍ശനത്തിനു പാകത്തിന് ഞാന്‍ കുളിച്ചു തയാറായി. ഒപ്പോള്‍കും, അപ്പുഎട്ടനും യാത്ര ക്ഷീണം ഉള്ളതിനാല്‍ ദീപാരാധന സമയത്ത് എത്താം എന്ന് പറഞ്ഞു .
അഞ്ചു മണിക്ക്‌ ഞാന്‍ അമ്പലത്തില്‍ എത്തി . ആ സമയം തിരക്ക്‌ ഒട്ടും ഉണ്ടായിരുന്നില്ല , ഞാന്‍ വേഗം ഉള്ളില്‍ കയറി ,മഹാലക്ഷ്മി സങ്കല്പത്തില്‍ ഇരിക്കുന്ന ദേവിയെ കണ്കുളിര്‍ക്കെ കണ്ടു തൊഴുതു . ഇടതു വശത്തുള്ള മണ്ഡപത്തില്‍ കയറി കുറെ നേരം ജപിച്ചു . അപ്പോളെക്കും തിരക്ക്‌ കൂടി ,അതുകാരണം മണ്ഡപത്തില്‍ നിന്നു ഇറങ്ങി പുറത്തു ഇരുന്നു ജപിക്കാന്‍ ഉള്ള അവിടുത്തെ അഡിഗമാരുടെ സ്നേഹത്തോട് കൂടിയുള്ള അപേക്ഷ സ്വീകരിച്ച് ,ദേവിയെ ഒരുവട്ടം കൂടി തൊഴുത്‌ പുറത്തേക്ക്‌ ഇറങ്ങി . ദേവി സനിധി ജനങ്ങളെ കൊണ്ടു നിറഞ്ഞിരുന്നു. അടുപിച്ചു വന്ന മുടക്കങ്ങളും, കള്ളകര്‍ക്കിടകത്തിന്റെ പോക്കും ,ഐശ്വര്യ മാസമായ ചിങ്ങമാസത്തിന്റെ വരവും ഒരുമിച്ചു തൊഴുക എന്ന സ്ഥിരകാരും കാരണം ആവാം ഇത്ര അധികം തിരക്ക്‌ ഉണ്ടായത്‌ . സരസ്വതി മണ്ഡപത്തില്‍ ഒരു കുട്ടിയുടെ ഡാന്‍സ്ന്റെ അരെങ്ങേറ്റം ഉണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു നേരം സരസ്വതി മണ്ഡപത്തില്‍ ചിലവിട്ടു. അപ്പോളേക്കും അവരും എത്തി , ദേവിക്ക്‌ വിളക്ക് വെച്ചു തൊഴുതു. ആ സമയങ്ങളില്‍ എല്ലാം വളരെ അധികം തിരക്ക്‌ അനുഭവപെട്ടിരുന്നു. എന്നാലും ദേവിയുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് സുഖം അയീ ദര്ശനം കിട്ടി . അതിനുശേഷം ഞങ്ങള്‍ പുറത്തു കടന്നു മേല്‍ശാന്തിയുടെ ഭവനത്തില്‍ പോയി വഴിവാടുകള്‍ കൊടുത്ത് ഉടന്‍ തനെ രാത്രി ഭക്ഷണത്തിനുള്ള വരിയില്‍ നിന്നു . രണ്ടാമത്തെ പന്തിയില്‍ ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ച് വീണ്ടും അമ്പലത്തില്‍ വന്നു. അപ്പോള്‍ അവിടെ ശീവേലി നടകുകയായിരുന്നു.
രാത്രി കഷായം എന്ന് പേരായ ഒരു തീര്‍ത്ഥം അവിടെ കിട്ടും, ഈ തീര്‍ത്ഥം കഴിച്ചാല്‍ അസുഘങ്ങള്‍ ഉണ്ടാവാറില്ല എന്നാണ് വിശ്വാസം, ഭക്തി പുരസരം അതും സേവിച്ച് ഞങ്ങള്‍ ഞങ്ങളുടെ മുറിയിലേക്ക്‌ മടങ്ങി . അപ്പോളേക്കും സമയം രാത്രി പത്തു മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

16- 08- 2009
മണിക്ക്‌ എഴുനേറ്റ് കുളിയും ,തേവാരവും കഴിച്ചു കൃത്യം നട തുറക്കുന്ന സമയത്ത് തനെ ഞങ്ങള്‍ അമ്പലത്തില്‍ എത്തി. നല്ല തിരക്ക് ഉണ്ടാര്‍ന്നു എങ്കിലും ദര്‍ശനത്തിനു ഒരു ബുദ്ധി മുട്ടും ഉണ്ടായില്ല. പതിവു പോലെ ജപവും മറ്റു കഴിച്ചു , കടന്നു പ്രദിക്ഷിണം വെച്ച് വഴിവാട് വാങ്ങിച്ചു , ചേച്ചിയുടെ ചായകടയില്‍ നിന്നു ചൂടോടെ ദോശയും ,ചായയും കഴിച്ചു, ഒരു ഒന്‍പതു മണിയോട് കൂടി റൂമില്‍ എത്തി . ഒന്നു കിടന്നു അപ്പോളേക്കും ലോഡ്ജ് കാരന്‍ വന്നു മുറി ഒഴിയാന്‍ പറഞ്ഞു . 10.30 യോട് കൂടി ഒഴിയാന്‍ ആയിരുന്നു ഞങ്ങള്‍ വിചാരിച്ചത്‌. 7 മണി തൊട്ട് 7 മണി വരെ ആണ് ഒരു ദിവസത്തെ വാടക എന്നും അയാള്‍ അറിയിച്ചു , അത് പ്രകാരം ഞങ്ങള്‍ ബാഗ്‌ എല്ലാം ഒരുക്കി ഇറങ്ങാന്‍ നിന്നപോ ,വേറെ ഒരു ആള്‍ വന്നു 10 .30 ഒഴിഞ്ഞാല്‍ മതി എന്ന് അറിയിച്ചു . അത് പ്രകാരം ഞങ്ങള്‍ 10.30 ക്ക് റൂം ഒഴിഞ്ഞു . ബാഗും മറ്റും അവിടെ തനെ വെക്കാന്‍ അവരില്‍ നിന്നു അനുവാദം വാങ്ങി. വീണ്ടും അമ്പലത്തില്‍ എത്തി , കാളി സ്വരൂപത്തെ ദര്‍ശിച്ചു ,അവിടെ തനെ നടക്കുന്ന ചണ്ടികാ ഹോമവും തൊഴുതു, ക്ഷേത്രത്തിലെ അനദാനവും കഴിച്ചു, ഇറങ്ങുന്ന സമയം ഒരിക്കല്‍ കൂടി ഈ സനിധിയില്‍ കൊണ്ടുവരണമേ എന്ന്‍ വീരഭദ്രനോട് പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചു.

കൊല്ലൂരില്‍ നിന്നു എല്ലാ അര മണികൂറിലും ബൈന്തൂര്‍ക്ക്‌ ബസ്സ് ഉണ്ട് . ഏകദേശം ഒന്നര മണികൂര്‍ കൊണ്ടു ബൈന്തൂര്‍ എത്തും, അവിടെ നിന്നും ഒരു കിലോമീറ്റെര്‍ ദൂരത്താണ് സ്റ്റേഷന്‍. നല്ല മനോഹരമായ സ്റ്റേഷന്‍ ആണ് ബൈന്തൂര്‍ , തീരെ തിരക്ക്‌ ഇല്ല , നാട്ടിലെ ബസ്സ് സ്ടോപിനെ അനുസ്മരിപ്പിക്കുന്ന വിശ്രമ കേന്ദ്രം ഉണ്ട് അവിടെ. ട്രെയിന്‍ ഒരു മണികൂര്‍ ലേറ്റ് ആയിരുന്നു . തീവണ്ടിയില്‍ കയറി അധികം താമസിയാതെ തനെ ഞാന്‍ നിദ്രയെ പൂകി. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു വീണ്ടും ഞങ്ങള്‍ ഉറങ്ങി. പുലര്‍ച്ചെ മുംബയില്‍ കൃത്യ സമയത്ത് തനെ എത്തി ചേര്നു.

അപ്രതീക്ഷമായ ബേലൂര്‍ യാത്ര -2

2009-03-07T09:57:00.008+03:00

അങ്ങിനെ മടക്ക യാത്ര മൈസൂര്‍ വഴി ആകാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. 12 മണി ആയപ്പോ ഞങ്ങള്‍ യാത്ര തുടങ്ങി. ബെലൂരില്‍ നിന്നു 22 കിലോമീറ്റെര്‍ പോയാല്‍ മൈസൂര്‍ ഹൈ വേയില്‍ എത്തും. ആര്ക്കും വിശപ്പ്‌ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല അതുകൊണ്ട് താനെ ഭക്ഷണം പിന്നെ ആവാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. ഹൈ വേയുടെ ഇരുവശത്തും കരിമ്പിന്‍ തോട്ടങ്ങള്‍ ആണ് . അന്ന് അയോധ്യയില്‍ രാമക്ഷേത്രം തകര്‍ക്കാന്‍ ഒരു ശ്രമം ഉണ്ടായതിന്റെ പേരില്‍ ഹിന്ദു സംഘടനകള്‍ ഭാരത്‌ ബന്ദ് നടത്തുകയായിരുന്നു. സത്യത്തില്‍ നങ്ങള്‍ക്ക് അത് അറിയില്ലായിരുന്നു. വഴിയില്‍ ഒരു കട പോലും തുറനിട്ടില്ല, അപ്പോളേക്കും സമയം രണ്ടു മൂന്ന് മണി അയീ കാണും. എല്ലാവര്ക്കും വിശപ്പ്‌ തുടങ്ങി . ഒരു കട പോലും ഇല്ല . അതിനടയില്‍ നങ്ങളുടെ കാര്‍ ഒരു പോത്തിനെ ഇടിച്ചു. പോത്തിന്റെ കൊംബ് കൊണ്ടു കാറിന്റെ പൈന്ടും പോയി. ഹരി ഏട്ടന്‍ വാഹനം നിര്ത്തി ഇറങ്ങിയതും നാട്ടുകാര്‍ വന്നു ഞങ്ങളെ വളഞ്ഞു. ഉടന്‍ താനെ ഞങ്ങള്‍ വണ്ടിയില്‍ ചാടി കയറി. ഒരു വിധം അവിടുന്നു രക്ഷ പെട്ടു. എന്നാലും വിശപ്പില്‍ നിന്നു രക്ഷ പെടാന്‍ മാര്‍ഗം കിട്ടിയില്ല. അവസാനം ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും കല്പിച്ചു വണ്ടി ഒരു കരിമ്പിന്‍ തോട്ടത്തിന്റെ അടുത്ത് നിര്ത്തി കുറെ കരിബ് പൊട്ടിച്ചു വീണ്ടും കാറില്‍ കയറി. ആ കരിമ്പിന്റെ സ്വാദ് ഇന്നും മറക്കില്ല. വൈകീട്ട് 6 മണി ആയപ്പോ മൈസൂരില്‍ എത്തി. വിസ്തരിച്ചു ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. മൈസൂരിന്റെ ചരിത്രത്തില്‍ ആദ്യം ആയിട്ടാവും ഒരു സംഘം ആളുകള്‍ വന്നിട്ട് അവിടെ ഇറങ്ങാതെ പോകുന്നത്.
അവിടുന്നു നാട്ടില്‍ എത്താന്‍ രണ്ടു വഴികള്‍ ഉണ്ട് . ഒന്നു കോയമ്പത്തൂര്‍ വഴിയും, മറ്റേത് ബന്ദിപൂര്‍ , മുതുമലൈ വഴി വഴികടവ് അങ്ങിനെ. ആ വഴി കുറച്ചു അപകടം പിടിച്ചത് ആണ് താനും. അതുകൊണ്ട് താനെ ഞങ്ങള്‍ ആ വഴി ആകാം എന്ന് വിചാരിച്ചു. വഴി ചോദിക്കുനവര്‍ ഒക്കെ നങ്ങള്‍ക്ക് റ മുന്നറിയിപ്പ് തന്നിരുന്നു ആന ഇറങ്ങുന്ന കാട് ആണ് അതെന്നും രാത്രി ചെരുവണ്ടികള്‍ ആ വഴിപോകാറില്ല എന്നും. ഞങ്ങള്‍ അതൊന്നും വകവെച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം അല്ല ത്രില്‍ കൂടി കൊണ്ടിരുന്നു. രാത്രി ഭക്ഷണം കഴിച്ചു യാത്ര തുടര്‍ന്നു രാത്രി ഏകദേശം 8,9 മണി അയ്യപോ ഞങ്ങള്‍ ചെക്ക് പോസ്റ്റില്‍ എത്തി . അവര്‍ക്ക് കൈമടക്കും കൊടുത്തു നങ്ങളുടെ വാഹനം ബന്ദിപൂര്‍ കാട്ടിലേക്ക് പ്രവേശിച്ചു. നങ്ങള്‍ക്ക് കിട്ടിയ വിവരം പോലെ താനെ വാഹനങ്ങള്‍ വളരെ കുറവായിരുന്നു ചെറു വണ്ടികള്‍ ഒട്ടും താനെ ഇല്ല. ചെറു ചെറു മൃഗങ്ങളെയും ധാരാളം കാണാന്‍ ഉണ്ടായിരുന്നു , കൂടാതെ ധാരാളം മുന്നറിയിപ്പ് ബോര്‍ഡുകളും , വാഹനം നിര്ത്തി പുറത്തു ഇറങ്ങരുത് എന്നാണ് എല്ലാ ബോര്‍ഡുകളും പറയുന്നത്. പെട്ടെന്ന് ഒരു വളവില്‍ ഒരു ചെറിയ ആന കൂട്ടം, രണ്ടു കൊമ്പന്‍ മാരും മൂന്ന് പിടിയാനകളും , ഒരു നിമിഷം നങ്ങള്‍ പേടിച്ചു പോയി, ഞങ്ങള്‍ വണ്ടി നിര്ത്തി, പെട്ടന്നു ഒരു ഉപായം തോന്നി ഹോണ്‍ അടിച്ച് സ്പീഡില്‍ പോകുക. ഏത് തീരുമാനിച്ചു വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു അപ്പൊള്‍ ഹോണ്‍ അടിക്കുന്നില്ല. നളചരിതത്തിലെ വനവര്‍ണന ഓര്മ വന്നു. ഏകദേശം അര മണിക്കൂര്‍ അങ്ങനെ ഇരുന്നു. എന്താ ചെയേണ്ടത് എന്ന് ആര്ക്കും അറിയില്ല ആന കൂട്ടം വഴിയില്‍ നിന്നും മാറുന്നില്ല എന്ന് മാത്രം അല്ല ചുവട്ടില്‍ നിന്നും ആനകളുടെ ശബ്ദം കേള്‍ക്കാന്‍ തുടങ്ങി. അപ്പൊള്‍ ഒരു ടെമ്പോയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു ഞങ്ങള്‍ രണ്ടും കല്പിച്ചു അതിന്റെ പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിക്കാന്‍ തീരുമാനിച്ചു വണ്ടി സ്റ്റാര്‍ട്ട് ചെയ്തു നിര്‍ത്തി. വിചാരിച്ച പോലെ തനെ ആ വാഹനം കടന്നതും അതിന്റെ പിന്നാലെ ഞങ്ങള്‍ വെച്ചു പിടിച്ചു, ആന കൂട്ടത്തെ കടന്നതും ചുവട്ടില്‍ നിന്നും ഒരു കൊമ്പന്‍ ഞങ്ങളുടെ വാഹനത്തെ തൊട്ടു തൊട്ടില്ല എന്ന മട്ടില്‍ റോട്ടിലേക്ക് കയറി. ഭാഗ്യം കൊണ്ടു മാത്രം ആണ് അന്ന് ഞങ്ങള്‍ രക്ഷപെട്ടത്. പിന്നെ ഞങ്ങള്‍ ആ വാഹനത്തിന്റെ പിന്നാലെ വെച്ചു പിടിച്ചു വഴിയില്‍ ഒക്കെ ഇത്തരം ആന കൂട്ടങ്ങള്‍ കാണാം ആയിരുന്നു. കുറച്ചു കഴിഞ്ഞപ്പോ ഞങ്ങള്‍ ആ ടെമ്പോ കാരുടെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി അവരോട് നന്ദി പറഞ്ഞു. അപ്പോളാണ് അവര്‍ പറയുനത് ഹോണ്‍ അടിക്കാന്‍ പാടില്ല എന്ന്. ഹോര്‍ിന്റെ ശബ്ദം കേട്ടാല്‍ ആന കൂടുതല്‍ അക്രമസക്തര്‍ ആവും,
പിന്നീട് കുറച്ചു വഴി തെറ്റി യെങ്ങിലും രാവിലെ നാട്ടില്‍ എത്തി. പിന്നീട് ഇല്ലത്ത് നടന്നത് എന്ത് ആണ് എന്ന് പറയുന്നില്ല.
രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഹരിഎട്ടന്‍ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു പേപ്പറില്‍ ഒരു റിപ്പോര്ട്ട് ഉണ്ട് , ബന്ദിപൂര്‍ കാട്ടില്‍ ഒരു ബൈക്ക് യാത്ര കാരനെ കാട്ടാന കൂട്ടം കൊലപെടുത്തി എന്ന് .

അ

ഒരു മഴക്കാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍

2008-07-10T19:15:00.002+03:00

ഇതൊരു താരതമ്യം ആണ്. മൂന്നവസ്ഥകള്‍ ഇവടെ കൊടുത്തിരിക്കുന്നു.

പച്ച വയല്‍ ഏതാനും മാസങ്ങല്‍ക്കുള്ളി കൊയ്ത്തിനു തയ്യാറാകും

ഏകദേശം കൊയ്ത്തിനു തയ്യരായിതുടങ്ങി

പാടത്ത് വെള്ളം കയറിത്തുടങ്ങി

മുഴുവൻ വെള്ളത്തിനാൽ മൂടി!!

ഒരു മഴക്കാലത്തിന്റെ ഓര്‍മ്മയില്‍

2008-07-09T21:39:00.004+03:00

രാത്രി മൂടിപുതച്ച്‌ കിടക്കുമ്പോള്‍ അകലെ

നിന്നും മഴ ഇരമ്പിച്ച്‌ വരുന്നതിന്റെ ഒച്ച കേക്കാം.

അടുത്തെത്തുന്നതോടെ ശബ്ദം കൂടി കൂടി വരുന്നു.

പിന്നെ ഒരു അലര്‍ച്ചയൊടെ അത്‌

അതിന്റെ ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കുന്നു.

ഗ്രാമീണമായ അന്തരീക്ഷത്തില്‍ ഈ അകലെ

നിന്നുള്ള മഴയുടെ ഒച്ച കേട്ട്‌ കിടക്കാന്‍

പ്രത്യേക ഒരു സുഖം തന്നെയണു.

പുലരും വരെ മഴയുടെ ഒച്ച മാത്രം.

പുലര്‍ച്ചെ നോക്കുമ്പോള്‍ കുളങ്ങളും

കിണരുമെല്ലാം നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്നു.

പച്ചപ്പ്‌ നിറഞ്ഞ വയലുകളിലെല്ലാം വെള്ളം മാത്രം.

സ്കൂളില്‍ പോകണ്ട എന്ന ചിന്ത മൂലം ഉള്ള ഉത്സാഹം.

വെള്ളം കയറിയ സ്ഥലങ്ങളിലെല്ലാം ചെന്നു നോക്കും.

പാടങ്ങളില്‍ ചാടി നീന്തുന്നവര്‍.

ചങ്ങാടമുണ്ടാക്കി തുഴഞ്ഞു പോകുന്നവര്‍.

പാടങ്ങളില്‍ വിളവെടുപ്പ്‌ കഴിഞ്ഞ സമയത്ത്‌

ഇതു പോലത്തെ വെള്ളപ്പൊക്കം അടുത്ത

കൃഷിക്കുള്ള ഒരു വളവും കൂടിയാണു.

രണ്ട്‌ ദിവസം വെള്ളം കെട്ടിക്കിടന്നാല്‍

ചളിയെല്ലാം അടിഞ്ഞ്‌ നല്ല വളക്കൂറുള്ള

മണ്ണ്‍ ലഭിക്കുന്നു.

അവസാനം വെള്ളം ഇറങ്ങി

പോകുന്ന സമയത്തെ സങ്കടം..

മലകളില്‍ നിന്നും വന്ന്

സമുദ്രത്തിലേക്കുള്ള യാത്രയിലെ അല്‍പ സമയം....

...........................................................................................

മഴ പെയ്താലും കഞ്ഞി കുടി muttaruthalo

..................................................

വെള്ളം വെള്ളം സര്‍വത്ര .

.................................................

വയലിന്റെ

.................................................

പുഴയോ വയലോ ??

..................................................

വെള്ളത്തിനെ തടയാന്‍ ആര്‍ക്ക് കഴിയും???

..................................................

വെള്ളം കയറിയാലും യാത്ര മുടക്കരുത് ലോ !!

..................................................

പ്രവാഹം

.................................................

വെള്ളപ്പൊക്കം കാണാന്‍ വരുന്നവര്‍!!

.................................................

ഇത് പാടമാണ്. വെള്ളം കയറിയാല്‍ പിന്നെ എന്ത് ചെയ്യും??

.................................................

പാടത്തിന്റെ ഒരു കര . ഒരു ദീര്‍ഘ ദൂര വീക്ഷണം

..................................................

മഴ പെയ്താലും പശുവിന്റെ തീറ്റ മുടക്കരുതല്ലോ!!!! ഗ്രാമീണമായ ഒരു കാഴ്ച.